Mail: dieterbruls@gmail.com





Vorige week
Actuele week
Bij geen updates Tekeningen






Week 14
















Vrijdag 3 april 2026












It's a small step for mankind, a giant leap for a man





Terwijl anderen zover gaan als geen mens ooit tevoren was maak ik een rondje om het blok: it's a small step for mankind, a giant leap for a man. Ik die ooit 12.000 passen dagelijks zette, red het nu nog maar rond het blok, met de ophaalbrug als verste punt.





Misschien ga je de dingen in je buurt meer waarderen, nu hou ik van aanplakzuilen, het internet van het verleden. Bij mij om de hoek staat er nog een.
Als kind droomde ik al van een mededelingenkastje waarin ik elke dag dat kwijt kon wat ik zoal gemaakt en gedaan had. Sinds inmiddels 26 jaar is dat deze site.
De afgelopen maanden kan ik niet vullen, maar ik denk eraan om toch minimaal een tekeningetje per week te plaatsen.
[Foto's: boven Insta 360 Ace Pro 2 - onder Ricoh GRIIIx]


De enige muziek die bij Goede Vrijdag omhoog komt is de Matthaeus Passion, ik luisterde , menig Bach-adept - wat ik niet ben - zal dat niet gedaan hebben. - Soms ook zo'n zin in een echt volledig Engels ontbijt? Het eten waarvan hartchirurgen hun minnares onderhouden? Persoonlijk zou ik het toch liever 's avonds eten. - Een ondergesneeuwde legende kon de nacht niet tegenhouden en droomde verder van onbereikbare kamermeisjes. - Het YOGTZE-mysterie (originele Aktenzeichen XY Ungelöst-uitzending niet meer geheel te vinden) opgelost! Ongeveer wel zo als ik het me had voorgesteld. - Pasen streamtip: geen geldezel, een hond genaamd geld. - Hank anyone? Hank! - En bedenk, het is de kip die het paasei legt.








Donderdag 2 april 2026


















Marburg en de ontdekking van de currysaus




Ik stuitte ergens op het internet op de Duitse stad Marburg. Ik ben er ooit als kind geweest en ging de stad nog eens bekijken op Google Earth. Veel wist ik me niet te herinneren, maar plots viel me in dat het de plaats was waar ik voor het eerst currysaus heb geproefd.
Ik wist de ligging van het pleintje ten opzichte van de bezienswaardigheden nog. Ik zocht op het stratenpatroon dat ik me ook nog herinnerde. Al snel vond ik een plek die voldeed, de bebouwing was in die tijd nog helemaal anders. Maar de plek van de frituur herkende ik.

 Mijn vader had daar voor ons allemaal - op mijn moeder na, die wou niet - een portie frites besteld (wij aten geen patat) en had daarbij de saus op aandringen van de frituurhouder die dacht laten we die Nederlander ook eens wat bijspijkeren, geproefd en hij vond het lekker. Mijn vader stond wel open voor nieuwe smaken, hij bestelde meteen voor hem, mij en mijn drie broers een portie met curry. Het beviel zo goed dat we allemaal daarna nog een portie mochten, wat uitzonderlijk was. Maar misschien had hijzelf enorme honger (wij hadden nooit trek, maar honger).

Het is meer dan vijftig jaar geleden, de omgeving is veranderd en de frituur is er ook niet meer. Waar wij op straat aten is nu de Marburgse Kunst vereniging. Tegenwoordig wordt er in die frituur die andere Duitse specialiteit verkocht: döner.


Ik kende de vrouw waarover dit nummer, over de maan,  van Jack Poels, gaat. Ze is helaas niet meer onder ons. - Rowwen Hèze heeft wat met de maan. Met the King of Tex Mex Flaco Jimenez! - Maar je hebt een raket nodig om er te komen. - Terug naar de maan. Blauw of in de rivier. Of zoals vanavond, als .








Woensdag 1 april 2026












Tromp, niet Trump
Buitenlandse politiek is een smerig spelletje. Het is een kwestie van geven en nemen zonder je eigen belang uit het oog te verliezen en dat zo dat het de ander niet te zeer opvalt.
Soms moet je iets meer dan vleien, waden door bakken met slijm, je tegen iemand aan vlijen. Als je te maken hebt met een dementerende psychopatische narcist, bijvoorbeeld.

Donald Trump begrijpt de NAVO niet, hij ziet het als zijn reservetroepen. Snapt niet dat het de gedwongen winkelnering is die de Amerikaanse wapenleveranciers in leven houdt.
Mark Rutte mag weer eens als het oliemannetje aan de slag. De Straat van Hormuz is misschien nog wel meer Europees dan dat het Amerikaans belang is. We moeten de economie hier in het achterhoofd houden, we moeten aan Oekraïne denken en zijn we als Europa ook niet tegen mensonterende regimes als het Iraanse? Dat laatste is overigens hooguit bijvangst, want in die strijd moeien we ons niet. We voeren Israëls oorlog niet, zoals de VS, we voeren onze eigen.
Dus ik ben voor een NAVO-inzet in de Straat van Hormuz. Nu het nog kan: de Zr. Ms. Tromp (F803) voltanken!








Dinsdag 31 maart 2026












Hollandse leegte





Ik ging naar Leiden. Daar ben ik de laatste tijd vaker geweest maar dan lag ik meestal in een ambulance op een brancard. Landschap is er dan niet, slechts die bezongen Hollandse luchten.





De weg leidde langs Schiphol. Men probeert mij vliegschaamte aan te praten, maar in de regel zijn dat mensen met een te groot huis en twee auto's.





Maar goed, ik zal de komende jaren niet vliegen. Niet vanwege die schaamte, de torenhoge kerosineprijzen, nee, ik mag die tijd het land niet verlaten. Steeds op drie uur van Leiden zijn. Dus zelfs de Waddeneilanden is buitenland.





Bij Sassenheim passeerden we een watertoren, ik hou van (de mooiste staat in Schimmert, tegenwoordig zit er weer een restaurant in). Veel mensen denken dat hierin het water van de omgeving zit, maar dan zouden er meer moeten zijn. Gezien de afstand tot elkaar zouden ze allemaal binnen een minuut leeg zijn. Ze staan er alleen om de druk op het kraanwater te houden.





Maar het is vooral die lege efficiënte lelijkheid waarmee dat vlakke land is volgebouwd, die me boeit.
En voor wie het weten wil: in Leiden waren ze weer eens tevreden over mij.                                                   [Foto's met Ricoh GRIIIx]


Hier werd ik een beetje melancholisch van: die vaakgemaakte treinreis naar Praag en waneer weer eens? - En hier had ik ook wel iets bij, iets van dat wil ik ook wel eens. - Naar de Duitse stad Schirwindt gaat niemand meer, reden voor mij om erheen willen. - Er rijdt binnenkort een goedkope trein naar Hamburg, en als u dan in St. Pauli bent kunt u overwegen hier binnen te stappen: het ziet er ruig uit maar ze hebben hart voor elkaar. - Maar u verwacht muziek? Goed dan.





Maandag 30 maart 2026












Coventreren
Wanneer was er ooit vrede in het Midden Oosten?
Toen ik een jaar of elf was dacht ik dat je de leiders van de drie daar vertegen- woordigde monotheïstische godsdiensten bij elkaar moest zetten in een gesloten ruimte zonder al te veel proviant en dat ze er dan maar met zijn drieën uit moesten komen.
En als ze er niet uitkomen, zal het hele gebied gecoventreert worden. Voor wie niet weet wat dat is, het is genoemd naar de stad Coventry en het betekent volledig platgebombardeerd, waarbij geen steen meer op de andere blijft en er zeker een eeuw ook niets meer groeit. Het stamt uit het Duits. Ik had zo mijn oplossingen toen ik die leeftijd had.

Natuurlijk weet ik inmiddels dat dat niet kan, dat het anders opgelost moet worden. Maar het blijft typisch dat iedereen uit al die beloofde heilstaten voortdurend vluchten wil. Met al zijn beloften weet god ze niet daar te houden.
Inmiddels kijk ik geen nieuws meer, sla actualiteiten- rubrieken over en de eerste pagina's van de krant.
En soms zou ik dan weer een kind willen zijn.














Copyright Dieter Bruls | LeugenPers | 2000 - 2026