Contact: d i e t e r b r u l s @ g m a i l . c o m

 
 

Bij geen dagelijkse update: klik hier

laatste

vorige week

voor tekeningen naar dieterbruls.nl

 
     
 

Week 49

 
     

2020

Oktober - September - Augustus - Juli - Juni - Mei -

April - Maart - Februari - Januari

 

 

 

   
     
  Maandag 30 november 2020  
     
   
     
   
  Aflevering 70 [266]  
 

Hondenweer

Ik liep de stad in. Het was half twaalf in de avond. Alles was donker, niet vreemd, zonder open horeca. Voor toeristen was er dus ook niets te beleven, daarbij het miezerde.

Zo leeg kregen de straten ook wel iets onheilspellends. Slechts een hond gaf reden om op straat te zijn. Bij mensen zonder hond kon je slechts gissen naar de aanleiding om zich nu buiten te bewegen. Maar goed, ik had ook geen hond.

Op het Damrak sprak mij een man aan, of ik een coffeeshop wist die open was. Ik zei hem dat het me leek dat die allemaal dicht waren, hij vroeg nog waarom maar iets in mijn gezicht deed hem inzien dat dat zinloos was.

Het bleek ook allemaal maar de opmaat me een fiets aan te bieden. Hier keek ik nu van op, dat was me in jaren niet overkomen. Ik denk dat de fietsendieven ook hun klandizie niet meer voor het kiezen hebben.

Ik liep verder naar de Dam. Ik heb hem vaak leeg gezien de laatste tijd, nooit zo mooi als nu. Sightseeingtip voor klagende thuisblijvers: wandel eens 's nachts naar de Dam.

Neem uw hond mee, voor zo'n dier ook een historisch uitje. Want bedenk je dat de hond uit de Nachtwacht misschien wel daar ergens zijn merkteken op een hoek achterliet en alle honden deden dat op datzelfde hoekje in de lange eeuwen nadien.

En het miezert niet altijd: soms is het droog.

 
     
     
  Maandag 30 november 2020  
     
   
     
   
  Aflevering 69 [265]  
 

De strijd met de natuur

Ik moest wat klusjes in huis doen. En klusjes zijn bij mij alle dingen die niet puur geestelijk zijn en/of alles waarbij je twee handen moet gebruiken. Ik moest planten verpotten.

Veel mensen kunnen daar gelukkig van worden, rustig, een staat van zijn die ze als tevreden beschrijven: ik ben dat als ik niks hoef te doen. Men schijnt afleiding in het leven te moeten hebben, iets om handen om de tijd door te komen. Maar volgens mij ligt de zin van het leven echt niet in het voortdurend verpotten van planten.

 

Het ging meteen fout. De eerste plant, die er toch blakend uitzag viel zodra ik de pot aanraakte in twee stukken uit elkaar. Ik heb geen aanleg voor het in leven houden van dingen. Goudvissen gaan zodra ze mij ontwaren spontaan op hun rug zwemmen boven in de kom, om het nog iets te doen lijken watertrappelen ze nog even. En ik kan u zeggen vissen hebben daar nooit een zwemdiplomavereiste van gemaakt: ooit een schelvis zien watertrappelen? Of met een bordje zwemmen? Ja op een bordje, spartelend in het vet.

Dus deze plant hield na een loepzuiver breukvlak de celdeling ook voor gezien. Ik heb geloof ik nu eenmaal meer aanleg voor god dan voor gelovige.

 

In mijn geloof was de Hof van Eden overwoekerd en de boom van goed en kwaad omgevallen, de vruchten rottend op de grond. En ik zou het zien en het wel goed vinden.

Ik ging maar koffiezetten. Ook al zo'n strijd tegen alle natuurkundige wetten.

 
     
   
     
 

Muziek - Kerstmis valt vroeg dit jaar en de BBC gaat het mooiste kerstlied ooit geschreven Fairytale of New York (Nick Cave een lyrisch hoogtepunt) om een enkel woorden censureren. U mag raden welk.

 
     
     
 

(c) 2000-2020 Dieter Bruls