| Vorige week |
Overzicht |
| Bij geen updates | Tekeningen |
I
Ik
zag Jort Kelder (in zijn jeugd gebruikte hij het woord kneiter al) ik
mag hem niet, maar soms moet ik hem gelijk geven. Hij had het over het
vergeven van jeugdfouten. Het is een christelijke deugd: vergeven en
vergeten. Al is het soms moeilijk.Ik zag Faiza Oulahsen die Donald Pols goed kende, tijdens haar verleden als milieuactiviste. Tegenwoordig werkt ze bij KPMG, een overstap die iets minder controversieel werd ondervonden. Wiens gedrag, de prominent aanwezige lippenstift tijdens haar onterechte gevangenschap, ik pas helemaal begreep na het lezen van een boek over de Holocaust, over het behouden van de vrouwelijke cq mensenlijke waarde. Zij kende hem, Pols, zo niet.
Ik moest aan Günter Grass denken, die een ernstig te nemen betoog tegen de nazi's schreef in zijn Die Blechtrommel, waar hij ook al min of meer een biecht aflegd over zijn verleden dat hij sleet in een door Hugo Boss ontworpen SS-uniform. Aan Traudl Junge, de secretaresse van Hitler, die de film Der Untergang opent met een herinnering aan de geboortedatum van Sophie Scholl (zij en haar broer, Duitslands werkelijke Schutz Staffel).
II
Even later vertelt iemand min of meer dat je overprikkeld raakt,
omdat je ook op Facebook een interessant leven moet leiden. Een leven
dat vroeger ophield als je thuis (=veilig) was. Een ander vertelt dat
hij nu ook thuis herkend wordt, nu hij bekend is. Hij bedoelt iets anders, maar zegt het wel.Thuis. Waar het leven duurder is geworden. Mensen wachten met boeken. Maar dat doen ze al jaren: niet meer lezen.
Een man van tegen de dertig zou graag naar Disneyland willen. Maar het is te duur. Je kan ook volwassen worden. Het is nog goedkoper ook.
We moeten niet meer dagelijks verslag doen van de kritiek die er op sociale media wordt geuit. We besteden ook niet elke dag aandacht aan de voetbalkantines. Waar het wij zijn volk tot wij zijn het volk echokamert.
III
De vraag uiteindelijk was: was Donald Pols fout? Ja, dat was hij. Zonder twijfel. Maar de vraag is ook: is Donald Pols fout?
Het verschil tussen verleden en tegenwoordige tijd is soms verdomde moeilijk.
Joe, good old Joe. Van wiens verleden voor the Clash je alleen dit hoort, misschien omdat dat het meest in de buurt komt. Oftewel Mick Jones zestien jaar terug al als oude man. Het antwoord is aan u, maar er komt een dag dat oude mannen hun dochters als toegift opvoeren. Is dat niet zo, eeuwige concurrent, Dave? En zou dat ook voor stiefdochters gelden, Johnny, of is het typisch meisjes? Denk het niet.
[Foto met Ricoh GRIIIx - onbewerkt]
