|
reageren
deze week
vorige
|
|
Uitslag Qulote 500
Ja eindelijk dan. Slechts 156 stemmen, dus ik zat er niet zo mee. 51%
ging naar ons premiermannetje Balkenende. Mariët Hamer was na mijn
oproep goed voor 32%. Geert Wilders scoorde 11%. 6% naar overigen,
waaronder twee stemmen voor mijzelf. Percentages afgerond. En geen
enkele stem op de koningin. Qulote (spreek uit:klote). |
|
-
De buurman: 'Nou hebben ze in Nigeria ook al
vliegvelden...'
-
De buurvrouw: 'Van ons belastinggeld...'
-
De buurman: 'En die mensen hebben toch helemaal
geen vliegtuig nodig om naar een warm land te gaan...'
-
Henk had ook een goed voornemen: 'In het nieuwe
jaar ga ik mijn spaargeld niet meer beleggen in IJsland maar in
Somalië...'
-
'... dat is zo ondoorzichtig dat zelfs Bos niet
door heeft dat ik helemaal geen spaargeld heb.'
-
Sociale achterstelling: het gezin De Bruin zat er
danig mee dat hun kinderen helemaal niet gewelddadig in contact waren
geweest met hulpverleningsinstanties gedurende de jaarwisseling...
-
... dus stuurden ze ze met een bomgordel op
vliegvakantie.
|
|
'Leuke jaarwisseling gehad,.. en thuis
plassen we ook gewoon in de hoek van de kamer. Poepen ook. Tenminste als
de Poolse werkster er niet is. Want dan doen we het natuurlijk recht in
haar gezicht.'
'Maar mama waar zeuren al die mensen nu
over, het zijn toch mooie verpakkingen?' |
|
Het geweten der net-nie
In mijn buurt behuist het geweten
der natie mooie grachtenpanden. Ze stemmen allen correct niet op Wilders, maar
sieren hun ramen met Groen Links-posters. Voor de belastingmaatregelen
van die partij hebben ze belastingadviseurs. De ene hand wast nu eenmaal
de andere. Samen worden we rijk.
Om de economische crisis dit jaar
te vieren, werd er heel wat vuurwerk afgestoken. Ze hebben nu eenmaal
ervaring met het in rook op laten gaan van geld. En er zelf aan
verdienen.
En dus laten ze netjes hun vuil op
de straat staan, de resten van het met gerust gevoel verschoten geld.
Want ergens ooit zullen ze ondanks
al hun belastingconstructies iets moeten afdragen voor die uit ons aller
zak betaalde vuilnisman. Nou dan neem je het er ook van.
Je bent nu eenmaal niet vuiler dan
het vuil dat je achterlaat. |
| |
|
 De jaarafrekening
De Telegraaf opent gisteren met de
kop 'Winterkleren niet te vinden'. En daarmee bedoelen ze in de
winkels. Kijk dan in je kast, lulla. Voor de crisis liep je toch ook
niet in je bikini met de kerst? Zelfmoord overwogen omdat je te oud bent
voor een loverboy?
En dan dit soort mediahoeren:
trouwen vlak voor twaalf op TV. Van uw en mijn belastinggeld, met
goedkeuring van de gemeente Almere.
 Dat soort is niet eens een
mediahoer, dat is nog lager. Krijgen we de
huwelijksnacht live via SBS6? En als jullie lef hebben doe je de
scheiding over twee jaar ook op prime-time? Vol in beeld elkaar voor
rotte vis uitmaken. Uitjes en zuur erop? Maar betaal het dan gewoon
lekker zelf.
Of verkoop nu al vast de
uitzendrechten op jullie niet te voorkomen gezinsdrama. Met zo'n op
afbetaling gekochte middenklassenwagen voor het hele gezin vol tegen De
Punt graag. Hoppa, tot de dood ons scheidt! En voor je dood lekker
reclame maken voor je erectiestoornis, lulletje piswater. Reserve-homo.
Ik ben zacht voor jullie soort geweest
in 2009. En zie nu wat jullie ervan gemaakt hebben. 2010 zal jullie de
terechte knoet brengen. Komt die hamlap misschien ook nog eens klaar. |
|
Donderdag
31 december 2009 |
Dank wederom aan Allard Jolles voor zijn
jaarlijkse bijdrage. Eigenlijk had er de afgelopen zes jaar steeds een
verzamel cd'tje van gemaakt moeten worden. Legaal, want aan illegaal
gaan te veel goede cd-winkels kapot. Ik noem Boudisque, Get Records, Plaatwerk en
recent Gigantic (allen in Amsterdam).
Of is er ergens nog een
radiozender met
luisteraars die cassettebandjes voor de toekomst opnemen?
Ga ik nu uitzoeken wat 'Preliminairies'
betekent, meneer Pop. Ik denk dat Ron Asheton het ook niet geweten had. |
|
 Jolles jaarlijst [deel
2]
6. Patrick Watson – Wooden Arms
Rustpunt van het jaar, een CD als een roman.
Losse nummers draaien kan wel, maar die aanpak ontkracht het geheel. De
CD klinkt alsof je de hemel binnentreedt, maar dat is een
oorbegoocheling: ook het hiernamaals blijkt een vinding van de
entertainmentindustrie. Chill Out! Link.
 7. Bob Dylan –
Together Through Life
Mooie accordeonpartijen, en lekkere simpele,
bluesige drie-akkoorden onderbouwing. De nummers klinken alsof ze al
jaren bestaan. En dat zal ook wel.
Link.
8. Seasick Steve –
Man From Another Time
 Daar is-ie weer,
Seasick Steve zelf, de ultieme verpersoonlijking van de zwerverblues.
Bijna jaarlijks vaste prik. Beetje voorspelbaar inmiddels, maar ja, ik
krijg er geen genoeg van, en daar gaat ’t om, in mijn eigen
jaarlijstje. Hoe zou hij wonen, daar in Noorwegen?
Link.
9. Black Crowes –
Before The Frost…Untill The Freeze
Crooked Vultures of Black
Crowes? De kraaien winnen ‘t van de
 gieren vanwege veel
betere nummers en een veel bredere scope die nergens uit de bocht
vliegt. En vanwege Chris Robinson, die deze keer erg goed bij stem is.
Link. (Cover links).
10. Iggy Pop – Preliminairies
Na meerder keren draaien toch wel weer mooi,
deze Iggy, ondanks een totaal overbodige versie van ‘Les Feuilles Mortes’.
Iggy heeft de boeken van Michel Houellebecq ontdekt; en dat levert kalme
muziek op. Wat zou Ron Asheton ervan gevonden hebben?
Link. |
| Woensdag
30 december 2009 |
|
Jolles jaarlijst [deel 1]
1. Wooden Shjips
– Dos
Totaal doorgedraaide hippie-trip. Lange
nummers op één basloopje met zwaar hypnotiserende werking. Ideaal voor
in de auto, maar alleen voor gevorderde gebruikers.
Link.
Klik vooral op de filmblikken rechtsonder, leuke drive-in setting.
2. Ty Segall – Lemons
Absoluut super, al die korte, rare, lo-fi
geproduceerde sixtiesliedjes van Segall. Beste cover van het jaar staat
op deze plaat: Captain Beefhearts Drop Out Boogie, ingekookt tot de
klassieke lengte van 1 minuut 58.
Link. (Cover rechts).
 3.
Ian Siegal – Broadside
De Howling Wolf van de
21ste eeuw. Maakte vorige jaar The Dust en daarvoor nog minstens twee
meesterwerken. Met terugwerkende kracht zet ik hem al in mijn lijstjes
van die jaren. Hoe kan het dat ik dit zo lang gemist heb?
Hoogtepunt
op deze plaat: Stealing From The Queen.
Link.
 4.
Reigning Sound – Love And Curses
Fijn bandje, en nu ook
weer minstens één juweeltje: het nummer ‘If I Can’t Come Back’.
Klassieke pop, met gitaar en jengelorgeltje. Niks meer aan doen.
Link.
5. Dan Auerbach –
Keep It Hid
Mooie introverte
soloblues. Ideaal voor in de trein – in je eentje in een
goederenwagon en zonder kaartje, dat lijkt me logisch.
Link. |
|
Morgen deel 2! |
|
De enige echte BliBra-traditie:
Allard Jolles'
jaarlijst. Als gitaren aan bomen zouden groeien zouden ze voor zijn
voeten van de boom vallen, om door hem bespeeld te worden. En in de
aarde groeiende drumstellen, zouden spontaan omhoog gespuwd worden.
Genoeg geslijmd. Zijn lijst is gewoon weer een leidraad. Morgen en
overmorgen te lezen.
En Willy DeVille is inderdaad de meest gemiste dode dit jaar. Al
vergeten voor zijn sterven. Helaas. |
|
'Echte
rock 'n' roll sterft niet, Michael Jackson wel'
door Allard Jolles
2009 zal de geschiedenis ingaan als
het jaar waarin Michael Jackson overleed. Op het
moment van het overlijden van Jackson was voor het eerst van mijn leven
in de USA, en niet eens zo heel ver uit de buurt. Op het vliegveld van
San Francisco begreep ik dat hij overleden was via een lichtkrant, en
kon niet lang daarna de volgende woorden optekenen uit de mond van een
voorbijsnellende, bellende en kauwgom kauwende Amerikaanse jongedame: ‘I
heard that Michael Jackson died, is this like true, I mean oh my gawd,
this is like so totally unbelievable!’
2009 is een raar popjaar – alsof de
dood van de King of Pop er iets mee te maken heeft. Niet voor niets
besteden alle muziektijdschriften vooral aandacht aan een top tien van
de jaren ‘00, zijnde 2000-2009, oftewel de ‘ noughties’, zoals NME ze
noemt. Totaal oninteressant, wat mij betreft, en bijna overal The
Strokes op één: gaap. Okee, 2009 heeft niet die ene plaat voortgebracht
die met kop en schouders boven de rest uitsteekt, maar wel een heleboel
moois, gelukkig. De groslijst was met ruim 25 Cd’s misschien wel langer
dan ooit.
In 2009 heb ik heel veel muziek
gedraaid, meerdere uren per dag, maar dan vooral muziek die ik pas sinds
kort digitaal heb: Frankie Miller’s ‘The Rock’ bijvoorbeeld, en stapels
psychedelica uit de jaren ’60. Ook ontdekte ik een aantal maanden terug
de muziek van Ian Siegal, een briljante blueszanger waar ik blijkbaar de
afgelopen jaren gewoon omheen had geleefd. Hoe kan het: ‘like so totally
unbelievable!’.
Een greep uit de aankopen van dit
jaar, met onderbouwing, en in licht willekeurige volgorde; ik wens u
veel draaiplezier deze dagen.
En o ja: voor mij zal 2009 het jaar
zijn van de dood van Willy DeVille, rock ‘n’ roll-legende Jim Dickinson
en Stooges-gitarist Ron Asheton – die stuk voor stuk allemaal
onvergelijkbaar veel belangrijker in mijn leven zijn geweest dan MJ. |
|
|
|
- Krantenkop: 'Religie speelde een grote rol in leven Nigeriaan'.
Ach je moet ook wat als je niks te eten hebt...
- ... eerst komt de moraal daarna het vreten, toch?
- De perfecte kerstgedachte...
- ... dom moslimpje.
- Geachte mevrouw Smit-Kroes (68): mogen jongeren ook een keer
mededingen?
- Of blijft u tot in het hiernamaals pluchevast?
- En klaagt u dan ook de enig bestaande monotheïstische god
aan?
- Mededinging toch...?
- Bidden tot de god van het vliegtuigopblazen en zo?
- De man zat erg lang op het toilet om het vliegtuig met een
wind op te blazen...
|
|