BliBra's Jaaroverzicht (2)

De vorige aflevering van het jaaroverzicht was - zoals enige oplettende lezers meldden - te lang. Nee, ik maak geen jaren van 14 maanden.

'Dagelijks Misbaar' stond er tijdens de zomer boven de site en dat werd wel eens verkeerd begrepen: het was niet misbaar in de zin van gemist kunnen worden, maar in de betekenis van lawaai. En welk noembaar lawaai was er? Het Centro del Mundo Popular kwam enige tijd aan de beurt, ook in het eerste half jaar: advertenties vaak in een brabbel fake Romaanse taal. Stamt van een huisje dat ik ooit langs de weg zag in Portugal en waar ik een warenhuisketen wilde opstarten met louter nutteloze dingen op belachelijke plekken. In de media onopgemerkt bleef de zelfmoordenreeks die onder leeftijdsgenoten in het dorp waar de Pianoman vandaan kwam plaats vond: Het mysterie van het stilzwijgen.

De zomer was vooral zomers met veel Schoppen tegen het Nieuws. In week 39 liep ik tegen een mooie beveiligingslek aan bij een zwaarbeveiligd gebouw. Te verbouwereerd om het te filmen met mijn telefoon. Een woordvoerder van minister Donner zei het hoog op te nemen en vervolgens niets meer gehoord.

In week 41 kwam uit woede over het feit dat die schertsfiguur die Dichter de Vaderlands is en die voornamelijk publiceert in het Dagblad van het Noorden de Onbezoldichter des Vaderlands, het bleef bij een initiatief.

Week 43 en 44 waren Tsjechië-pagina's en die worden zoals ik al schreef altijd wat minder gelezen, toch stonden er enkele leuke stukjes tussen zoals dat over de nacht in een nonnenklooster of dat over waard Kafka. Het stukje over het inferno op Schiphol zorgde voor veel boze reacties. Ik had de zaak vanaf een afstand gevolgd (uit Tsjechië) en stond er dus iets afstandelijker tegenover: ik wist iets meer de ramp van de politiek te scheiden. Overigens was de laatste zin weer nuancerend: 'Nederland gaat met hun illegalen net zo om als met hun kippen: ze zijn altijd bereid ze te eten als ze maar niet hoeven te weten dat ze geslacht worden.' De Onbezoldichter was heerlijk vilein op 22 november. Maar voor de rest, erg veel Schoppen tegen het Nieuws terwijl ik me juist in die maanden voornam dat minder te gaan doen. Verder lijkt het eerste halfjaar beter, maar dat kan de afstand zijn.

En bij dat alles vergat ik nog De Avonduren van Meneertje P. En ik beloof de fans van onze postkamerman dat er meer komen. En misschien komt Godsblog ook wel een tijdje terug. En tot besluit week 52 met Allard's traditionele jaarlijstje Cd's. En - heel Droste - deze jaaroverzichten.

Op het eind van het jaar hebben we ook nog een winnaar van de wedstrijd voor het slechtste weblog van het jaar: slechter dan die van ene Lemmel kon het echt niet. Tenminste dat hopen we. Juryvoorzitter Rudi Bertels: 'Wie wil dit nou lezen? Dit is alleen interessant voor mensen die een studie naar ernstige taalfouten maken.' Runner-up werd een naamgenoot die gelukkig nog nooit wat schreef.

BliBra's Jaaroverzicht (1)

Wat vond ik nou zelf eigenlijk het beste wat ik dit jaar op de site gooide? Schoppen tegen het Nieuws uitpluizen is te omvangrijk, het leukste daaraan is vooral het verzinnen, dus ik behandel alleen de rest.

Voor alle links geldt: even scrollen door de pagina!

Januari was geen denderende start, vermeldenswaardig is slechts de invoering van de permalinks in week 4.

Februari was al beter, het Jamie Reid's Bollocks Rip-off museum. Soms merk je ook dat onderwerpen waar je zelf van denkt dat zal niemand iets interesseren onverwacht veel losmaken, dat was het geval met Pietje Puk (en ik bedenk me dat ik dat onderwerp nooit heb afgerond). En andersom ook: op het onderwerp over het verbieden van geld bleef het erg stil. Rond het vijfjarig bestaan overigens ook. De melkreclameparodie is ook de moeite om te noemen, diezelfde week maakt ook een einde aan het bij vele lezers immens populaire God's Blog: ik werd een beetje depressief van dat Oude Testament. Verdoemd tot kwetsbaarheid was een korte reportage waar ik heel tevreden over was (meer doen!) net zoals de brief van een uitgeprocedeerde. Zondag 3 april zat ik op de racefiets het nieuws achterna, de Poolse kerk in Amsterdam-West vanwege de overleden paus en daar een telefoontje krijgen over een boot die een restaurant geramd heeft. De paastekening die week is ook wel aardig net zoals het Lonsdale-gedicht dat een parodie is op een gedicht van wie ook al weer... O ja en mijn Beatrix-jubileumversie. In die week en de volgende (verhaal Olga en Güsti!) en de daarop volgende kon er korte tijd live on screen gereageerd worden, een fout die ik snel inzag.

De weken daarop brengen een hoop internetprovider ellende maar ook de ontmaskering van Miroslav von Miraus, een verhaal dat zich vervolgens voorzet tot aan de Tsjechische Nationale Bibliotheek (verder het Savana-requiem genaamd Stil). Week 23 was een Tsjechië-pagina (oa Knakworst bij de Týn-kerk) en die worden altijd wat minder gelezen omdat ze met enige uitstel op het net belanden.

Dan was er nog de onomstotelijke ontdekking van het geschreven Fries. Tot besluit van de eerste helft van het jaar: de mensen op de millenniumbug-tekening bestaan echt, ik zie ze regelmatig op de bushalte: moeder altijd met tas en haar volwassen zoon die ze naar de bus brengt en omdat ze buiten zijn hebben ze altijd een jas aan (ook hartje zomer dat het was). Die week was er verder de beslissing over het stemrecht van Mohammed B. die een ex-NSB-er erg raakte. Lees je ook nooit in de bladen...

Net als vorig jaar presenteert laureaat rocker en architectuurschrijver Allard Jolles zijn tien beste cd's van het jaar. En twee jaar dat mag je tegenwoordig al een traditie noemen: een goede traditie om u aan het eind van het jaar na alle pulp die u opgelepeld krijgt nog even muzikaal af te stemmen.

1 - The D4 ‘Out of my Head’ 

Bij de Nieuw-Zeelandse viermansformatie The D4 doet alles klassiek aan: drums, bas, twee gitaren en zang; songs die binnen 3 minuten af zijn; teksten over vrouwen, auto’s en het straatleven; een simpele afwisseling tussen couplet, solo en refrein…Toch is dit een uiterst verrassende, veelzijdige, opwindende feestplaat geworden die bovendien nog eens prachtig klinkt, omdat tussen al het punky, zeer overtuigend gespeelde gitaargeweld ook plaats is ingeruimd voor een subtiel orgeltje. Niet teveel orgel natuurlijk, dat spreekt.

Leukste tekstfragment zit in het nummer ‘What I Want’, waar ‘beroemd zijn’ het tegenovergestelde is blijkt te zijn van ‘vrij zijn’. De clip bij dat nummer heeft op dat moment niet toevallig het uiterlijk van een politieke toespraak.

2 - The Black Rebel Motorcycle Club ‘Howl’

Rustige, weidse landschapsplaat waar blues, country, gospel en psychedelica op passende wijze samengaan. Meest opvallende tekstfragment is er niet, het is bij deze plaat vooral het geheel van woorden waar de zwaarte van het aardse bestaan tot in de kleinste details uit de doeken wordt gedaan.

3 - The Subways ‘Young for eternity’

Stevig trio, alle drie onder de twintig, met dame op bas, en dan gewoon met popsongs op de debuutplaat komen waarvan je je afvraagt waarom ze niet allemaal al veel eerder door veel beroemdere mensen zijn geschreven. Tekstregel: ‘When I walk on the city pavement / It's like a trigger going off in my mind’. Op straat gebeurt het.

4 - The Immortal Lee County Killers 3 ‘These bones will rise to love you again’

Vierde cd van ILCK3, wederom een vlijmscherpe bluesplaat, waarbij bands als de Jon Spencer Blues Explosion worden gereduceerd tot gelikte Dire Straits-achtigen. ILCK3 is de nieuwe standaard, of, zoals ze zelf zeggen: ‘turn on the panther’!

5 - The Saints ‘Nothing is Straight in my House’

Klassiek Ramones-achtig begin, met drums in vierkwartsmaat op toms en snare, en dan zingt zanger Chris Bailey ineens over pornofilms die iemand anders in z’n hoofd probeert te projecteren…help! De titel van de cd wijst hier ook al op, en een van de nummers heet ‘A Madman wrecked my Happy Home’: de wereld is gek geworden, en er is geen hulp onderweg.

6 - The Drones ‘Wait long by the river and the bodies of your enemies will float by’

Net als The Saints weer een band uit Australië, en alweer een band met een beangstigend wereldbeeld. ‘Sitting on the edge of the bed crying’, heet het vrolijkste liedje, dat meer dan 7 minuten in beslag neemt en op een Neil Young-achtige manier de jammerende mogelijkheden van de elektrische gitaar verkent. Favoriete tekstregel? Niet nodig, met zo’n albumtitel.  

7 - Art Brut ‘Bang Bang Rock & Roll’

Even wat anders: Engelse humor. In het nummer ‘Moving to LA’ behandelt de band de voordelen van het klimaat aan de Amerikaanse Westcoast ten opzichte van Londen. En je kan je er zo leuk laten tatoeëren. Op het eerste gehoor ouderwetse doe-het-zelf-wave uit 1978, op het tweede knap geconstrueerde meezingpop. Het effect van moderne kunst op Art Brut: ‘I see a piece on Matisse / Take three steps back / Take a long run up / And I jump at it!’

8 - The Makers ‘Everybody Rise’

Een pretentieloze feestband, poseurs die meer tijd bij de kapper doorbrengen dan in de oefenruimte, namaak New York Dolls… het is vast allemaal waar. Toch smaakt dit naar meer, want welke band doet anno 2005 nog aan The Dolls denken? Bijna geen, en The Makers zijn dus de enige echte, ware erfgenamen. ‘Sex is evil’, zingen ze, ‘when love is dead’. Inderdaad: zodra het op werk gaat lijken, is er geen fuck meer aan. 

9 - King Kahn & the BBQ Show ‘King Kahn & the BBQ Show’

Volkomen idiote dans- en twistplaat, gemaakt door een in dit geval volkomen on-hip duo. De hoes is een knipoog naar Bob Dylan, de liner-notes zijn van ene Allen Ginseng en de teksten gaan over shake, rattle and roll, vooral samen met het pettycoat-dragende vriendinnetje. Holy Googamooga, staat ergens op het internet over deze plaat, en dat is ook zo: ‘baaaaaby, baaaaaby, baaaaaby, baaaaaby, take me back where I belong’. Wie heeft er een Cadillac nodig als vrouw en gitaar binnen handbereik zijn? Niemand toch!

10 - Voodoo Rhythm ‘Records to Ruin any Party’

Deze verzamelplaat van het label Voodoo Rhythm staat vol met obscure rock en roll, net als King Kahn, maar wat vooral opvalt is de discjockey die het allemaal aan elkaar praat: Reverend Dan van de radioshow Music For Nimrods. Wat Rev. Dan allemaal bij elkaar praat lijkt rechtstreeks afkomstig uit Reservoir Dogs. En daar past die garagepunk en spook-a-billy perfect bij.

(7 januari 2006 bestaat Music For Nimrods 10 jaar, de feestuitzending is tussen 03.00 en 06.00 uur in de ochtend in LA te beluisteren. Hier dus via internet tussen 12.00 en 15.00 uur.)

De lijst is ook beschikbaar bij Gigantic.

Kerst 2005

Ze hadden het kerstverhaal opgezocht op internet en Mich had gezegd what the fuck is mirre en wie geeft nou zo iets? En wierrook, zo goedkoop alternativo, zo Xenos!

De recepten voor het kerstmaal waren ook van internet en daarna kant en klaar gehaald. Priscilla moest aan haar lijn maar met ketchup was de turkey best te eten. En tweede kerstdag was saai en waarom konden die fokking winkels dan niet open om de cadeaus te ruilen? Vader overwoog even een gezinsdrama, maar er was gelukkig nog een dvd onder de boom.

PERMALINKS

Forums: Tsjechië - Fotografie: Thomas Schlijper - Katrien Mulder - Kunst: Roel en Jos - Muziek: Rattenkwaad -

Tekst: Simon Vinkenoog - Opschrijver -  Webcams: Rokytnice - Weblogs: hansb - stroomopwaarts -Tsjechië