|

The war on drugs
Het product Pervitin zal u
weinig zeggen, maar de Duitse schrijver Heinrich Böll schreef regelmatig
aan zijn ouders om nog wat
buisjes op te sturen. En dan kon hij weer 48 uur voort op één pil. Als
soldaat in de Tweede Wereldoorlog. Niet dat hij hierin van
zijn ouders afhankelijk was, de Duitse militaire staf reikte deze pepdrug ook uit. Maar goed,
Böll,
als ik de berichten van de
Tsjechische schrijver Bohumil Hrabal mag geloven, over zijn ontmoeting
met hem tijdens de Praagse Lente had wel wat met medicinale poedertjes.
Natuurlijk greep men in de laatste
wereldoorlog ook terug op middeltjes die men in de Eerste Wereldoorlog
al toepaste, men leze de literatuur er op na, dat er maatjes rum werden
uitgedeeld, iets wat je stukken makkelijker tegen een mitrailleur laat
oprukken. Maar toen waren ze er ook al, de pilletjes, de poedertjes om
je makkelijker de dood in te helpen.
Eroscin tegen shellshock.
En we kennen - later in de jaren
vijftig en zestig, en wellicht nog steeds - de experimenten van het
Amerikaanse leger. Niets zo verslavend als de oorlog tegen drugs. Of
met. |