|
Soms kijk je het hiernamaals in, door wie dat dan ook bestierd wordt, de
god of de duivel. Als ze inmiddels gewoon niet gefuseerd zijn, om een
grotere omzet te kunnen behalen.
Theo van Gogh en Pim Fortuyn in gesprek op de televisiezender Het
Gesprek. Beide dood.
Als er een hiernamaals is, zijn daar geen praatprogramma's. Want daar
zal het woord heersen.
En wat is het woord nog waard in zilverlingen?
|
|
De eenzaamheid en de stad
In een café
zat ik van de week en ik voelde me zo alleen. Ik complimenteerde onze
nationale cynische bioloog over zijn hilarische optreden in een door de
televisie  gebracht
praatprogramma. Over dat gezeik over de sombrero dragende varkenslapjes griep.
Aan de ronde
tafel zat verder een enig in de olie zijnde Jonkheer, die het dan toch
nog tot filosoof gebracht heeft. Op taalgebied. Zijn theorie grenst aan
kloppendheid, maar is voor de leek volstrekt onnavolgbaar. Naast mij zat
een aimabel restaurateur van historische boeken, voor een Amerikaan had
hij juist een eeuwenoud Jiddisch boek gerestaureerd, dat op de beurs
zo'n 700.000 euro had opgebracht. Hij sprak met mij over het tuigleer,
de garens, de binding. Daar waar een ander over geld zou spreken.
Dan zat er nog
een Amsterdams raadslid, met straffe kin, die door de eveneens zittende
oprichter van een plaatselijke partij in zijn nieuwe partij getracht
gebracht werd. Die man - de oprichter - is altijd in voor een
conflict en dat ging ik dus maar met hem aan, men moet de mens een
genoegen doen. Desnoods over het hondje van het zwaar in ongenade
geraakte vrouwelijke boegbeeld.
En dan zat er
nog de dichter die altijd met gedragen stem dat voordraagt, wat hij voor
de rest stil houdt. En men elders niet wil horen.
Eenzaamheid is
soms een breedlopig geheel.
Bij de foto: Manon Uphoff,
kijkt ze niet lief? |
Laatst vroeg
me iemand of Nederland kernwapens heeft. Ik kon daar met een gerust hart
nee op antwoorden. 
