Week 35 en week 37 zijn compleet en week 36 is ook af (maar lezer A. suggereerde deze actie vol te houden)...

Start verkiezingscampagne

Onder het motto 'De 21e eeuw: de laatste flarden van het bewustzijn' is vandaag mijn verkiezingscampagne begonnen.

Ietwat laat omdat ik het niet met me eens kon worden over het verkiezingsprogramma, daar is nu echter duidelijkheid over: ik ben absoluut voor zeewater op de verkeerde plekken. En daar ga ik me 100% sterk voor maken, mits er een coalitie moet komen.

Voor de duidelijkheid: met minder dan 149 kamerzetels neem ik geen genoegen, die laatste is voor een stoelendans. Voor als Balkenende en Bos aan het koekhappen zijn.

De verkiezingssite www.nihilistischnederland.nl is op dit moment vanwege veel bezoek slecht bereikbaar.

Kreuzberg

Gewend aan het hotelregime van tot tien uur ontbijt belden we een half uur later aan bij dat kraakpand in Berlin-Kreuzberg en het was na lang bellen en wachten dat ons geopend werd. Ons was ik, mijn beste vriend en onze toenmalige vriendinnen. We hadden uit Amsterdam een pakje af  te geven en verwachtten daarmee een introductie in het toen bloeiende spannende Berlijnse nachtleven. Het was begin jaren tachtig.

Nu doet de introductie naar het nachtleven op dat tijdstip denken aan een oom die de Hamburgse Reperbahn eens wilde zien en na een bezoek meldde dat er niets aan was: hij was inderdaad ook even na tien uur 's ochtends geweest.

De ontvanger van het pakje was duidelijk bekend met het nachtleven, blijkend uit zijn gammele tred en het resultaat van zijn moeizaam koffiezetten. Ongemakkelijk was het. Iets als een blauwtje lopen.

De volgende keer in Kreuzberg was jaren later en anders: het nachtleven was een volkscafé. De muur was gevallen, de West-Berlijners hadden al een nieuwe gebouwd.

Oktoberfest: de lagere biergeneugtes

Als vervolg op vorige vrijdag ga ik weer drie Duitse bieren bespreken. Het plan is een bierreis te maken van het zoetere zuiden slingerend (niet door het bier) via het oosten en het Rheinland naar het bittere noorden. We blijven nog even in het zuiden, zeker in de maand oktober want daar vind dan het grootste bierfeest ter wereld plaats, het Münchener Oktoberfest.

Als je bier gaat proeven is het onverstandig om in je favoriete bierwinkel nog een paar biertjes te drinken, maar het was er zo veel

leuker dan op die massale Oktoberfeste. En op dat bierfeest draait het echt niet meer om de smaak.

Löwenbräu Oktoberfestbier is echt een bier dat op zo'n feest tot zijn recht komt: hoog in de mond zoetig, geen uitvloeiende smaak, bijna niets in de afdronk. Licht zoet blijft iets hangen, echt een bier dat in grote hoeveelheden weg geklokt kan worden. Zoals het meeste van Löwenbräu: niet slecht maar ook niet bijzonder. De Amerikaanse toerist zal er geen moeite mee hebben (Löwenbräu brouwt zelfs de vloek Ice Beer...). Bijzonder om te vermelden nog slechts dat het 6,1% alcohol heeft (overigens niet te proeven) waar je bij een feestbier toch een lager volume verwacht. Maar goed, de tapvariant zal wel anders zijn.

De bieren van Paulaner staan mij meer aan en zo ook hun Oktoberfest Bier: minder zoet, lichte zuurtonen. Maar ook hier geen smaakontwikkeling. Tintelt licht als je het echt door de mond laat gaan (niet direct doorslikken maar lichte tongbeweging maken), maar uiterst kort. Al vrij snel een bijna neutrale smaak. Je kan er nog steeds goudvissen mee in je mond houden.

Hacker-Pschorr die doen het beter. Die grijpen met hun Oktoberfest-Märzen meer op de traditie terug. Hun Oktoberfest-Märzen (oktoberfeest maartbier) lijkt een anachronisme maar is dat zeker niet. Toen er nog niet gekoeld kon worden was maart de laatste maand waarin je kon brouwen en dan werd het bier voor de zomer gebrouwen en om het langer houdbaar te maken werd er extra gehopt. Het Märzen is het originele bier van de Oktoberfeste. Maar met de tegenwoordige ontbittering van bier staat het Märzen onder druk.

En met de mooie rooie van Hacker-Pschorr - alhoewel het ook een afgezwakte versie van een echte Märzen is, een bier dat vroeger zeker niet de zomer overleefd had - wordt eind oktober toch nog een klein beetje een bierfeestje.

Alle bieren deze week verkrijgbaar bij de Amsterdamse Bierkoning. (En nee, ik word niet gesponsord zoals sommige lezers beweerden. Helaas niet...).

Als u dit leuk vind, kijk dan ook eens bij Glen Baxter. Bovenstaande is natuurlijk niet van hem.

Cultuur en levertraan

In Japan wordt walvis beschouwd als een delicatesse, Nederlanders denken vooral aan die grijze weeïge levertraan, alleen, daar mag ik u geruststellen: u heeft als kind geen walvissen naar binnen gelepeld gekregen, maar de traan van de lever van de schelvis. En schelvislever is tegenwoordig nog steeds te koop in elke supermarkt.

In IJsland en landen als Groenland was het eten van walvis ooit absolute noodzaak om te overleven, uit gebrek aan andere voedingsmiddelen. Maar dat is al lang niet meer het geval. Vroeger gebrek en dat later cultuur noemen - zoals de IJslander dat met het eten van walvissen doet - is misschien wel de grootste bakermat van cultuur. Ik denk aan diverse feesten. Met Sint Maarten werd het bedelverbod niet voor niets opgeheven, dat had met de oogst te maken. De vasten was echt niet voor niets in een tijd dat het land weinig opbracht. De feesten eromheen, carnaval (letterlijk vertaald: einde van het vlees), palmpasen en Pasen, behoren nu tot onze cultuur. We hebben enkele gewoontes daarvan bewaard maar in twee groepen zo snel mogelijk proberen de mis te zingen en dan vervolgens de kerk uitrennen om daarna de verliezende partij uit te kleden doen we niet meer.

Dus kan men op IJsland ook het eten van walvis laten. Want wie cultuur verward met dom vasthouden, houdt de cultuur niet vast, maar de barbarij. En als je dan perse dat idee wil hebben van dat te eten, ga ze dan kweken. Want ik kan u een ding verzekeren: kweekzalm zal nooit uitsterven. Maar of dat - net als alle andere bio-industrie - lekker is? Dan liever een lepel levertraan.

Op de inmiddels zogenaamd niet afkomende cultpagina week 36 is ook een filmpje geplaatst.

En de grootste belediging was toen er ooit iemand zei, een gitarist nog wel, dat ik als Jimi Hendrix speelde... achteraf natuurlijk meer beledigend voor Hendrix.

16 oktober 1979, Amsterdam op het Singel, in pak en gympen (en dan zeggen ze tegenwoordig dat ik daarmee trendy ben). In een tijd dat je nog dacht dat de wereld te verbeteren viel maar daarna er achter komen dat je niet meer kan doen dan hem niet te verslechteren. (Foto R.T. maar ik betaal geen rechten!)

De zelfverklaarde eerste Limburgse punkband

'While Wrecking the Car' van The Captain speelt en ik denk terug hoe geschokt mijn moeder reageerde op het optreden van The Damned op het legendarische popfestival Jazz Bilzen. Niet veel later zat ik in de eerste Limburgse punkband: Brulsanovski and the Original Von Holthausen Band, speels genoemd naar al die Egerelländer orkesten die we in Limburg hadden.

Het slopen van de auto laat me denken aan het in tien minuten compleet slopen van de eend van de welzijnswerker van ons oefenhonk in Sittard, een type op wie de welzijnswerker uit Flodder dat eveneens in Sittard werd opgenomen, gebaseerd lijkt. Dit alles onder de afkeurende blikken van de deken (voor niet-(ex)katholieken: een onderbisschop) die het schouwspel vanachter een goed gesloten hek aanzag tijdens de wandeling van kerk naar dekenaat.

Laatst heb ik bij mijn goede vriend J. (vroeger de Markies Von Holthausen, ik liet me afwisselend Graf en Freiherr Von Brulsanovski noemen en pretendeerde van verarmde Oost Pruisische landadel te zijn) enige opnames terug gehoord. Voor drie akkoorden punk waren we niet geschikt, snel spelen konden we ook niet. Eigenlijk klonken we als de vroege Velvet Underground (en we hadden ook een vrouwelijke drummer). Lou Reed, wiens 'I'm Waiting for the Man' mede als de basis van de punk geldt zag ik een jaar later in de ogen en zelfs zijn zonnebril kon niet verhoeden dat het zichtbaar was dat die dood waren. Na een nummer verkoos ik het toilet.

Ons eerste optreden was een schok voor het publiek, ons tweede een schok voor de organisatie omdat we het een kwartier van tevoren afzegden omdat we geen zin hadden.

PERMALINKS

Forums: Tsjechië - Fotografie: Thomas Schlijper - Katrien Mulder - Kunst: Roel en Jos - Muziek: Rattenkwaad -

Tekst: Diana Ozon - Simon Vinkenoog - Opschrijver -  Webcams: Rokytnice - Weblogs: hansb - stroomopwaarts -

LisaF