|





|

|

Er kwamen wat vragen naar het boven
deze week staande bannertje. Het was een parodie maar ik kan u
deze keer niet verwijten dat u uw klassiekers niet kent, daarvoor
was het origineel te
obscuur. |
- Is het een geruststelling om te weten dat als je het op
je tenen lopen leven niet meer volhoudt je je gezin nog gewoon
van het balkon kan afduwen?
- Murad kwam tot zelfinzicht: als loverboy was hij
dusdanig ongeschikt dat hij slechts de geiten van de
kinderboerderij in de aanbieding had.
- Voor auto's heb je gelukkig geen centrale storing nodig
om ze dagelijks twee keer massaal stil te laten staan.
- Uit voorzorg hebben alle andere kandidaten in Dresden de
afgelopen weken op de intensive care doorgebracht.
- Filosofie bij het Kruidvat. Nu nog met poëzie bedrukte
tampons bij de boekhandel.
- De buurvrouw: 'Als ze weten dat er meer treinstoringen
komen dan kenne die toch ook in het spoorboekje?'
|
|
Vrijdag 30 september 2005 |
 |
- De VVD is het eens met de beloning van bestuurders:
zondermeer lager dan de MP, bij het besturen van vuilnisauto's.
- Vertwijfeld kind van nette ouders: 'Maar een maand
terug mocht ik nog wel op bridge!'
- Waarop de ouders: 'Ondankbaar kind, denk eens aan hoe we
ons rot werken zodat jij 24 uur op de opvang kan
zitten!'
|
|
Donderdag 29 september 2005 |
| |
- Donner belooft TBS-ers meer aan banden te leggen: ze
mogen niet meer achter zijn huis langs zeilen.
|
| |
- Ze had VMBO en ze had ambitie: voetbalvrouw worden!
- Dus had ze zich opgegeven voor een
voetbalvrouwen-trainingskamp...
- ... ze wilde leren blond te worden.
- Toen ze om toeristische tips voor de Achterhoek vroeg,
raadde hij Parijs aan.
- Complimentje op de cocktailparty: 'Voor iemand die in Aerdenhout geboren is spreekt u best aardig Nederlands.'
|
|
Woensdag 28 september 2005 |
 |
|


Altijd al willen weten hoe cement
wordt gemaakt?
Hier ziet u het (net als de link van maandag, met dank aan A.B.
te N.).
Nog zo'n verzameling: flexidiscs, van
die gratis vouwbare singeltjes en het leuke aan de site is ze
vallen ook allemaal te
beluisteren! |
- Stel je eens voor hoeveel cocaïne dat is, 1.000.000
dollar...
- In ons modebeeld ontbreekt alleen nog het zichtbaar
gedragen blauwe tampontouwtje.
- Yuppenkind: 'Juf ik heb pijn aan mijn vingers van die
brief voor m'n ouders van gisteren.' 'Hoe dat?' 'Ik heb de hele
tekst naar ze geSMSt.'
- Hoogervorst's vinger in de keel blijkt het enige in
het nieuwe zorgstelsel toegestane braakmiddel.
- Surinaamse moeder: 'Ik weet echt niet wie de vader van
mijn kind is. Hij was zo groot van onder, hij heeft moeten
buitenstaan...'
- '... Ik heb hem telefonisch binnen geloodst.'
- Poolse verkiezing kent opkomst van 39,25%. Gezien de
102% die vroeger kwam kan het dus nog 41,25% lager.
- Klein kind aan de deur. Of ik kinderpornozegels wilde
kopen.
- Jan Campert was fout in de oorlog. Van februari tot
september '05.'
- Als ik hoor hoe ouders hun kinderopvang oplossen vraag
ik me af waarom ze geen zoutzuur gebruiken.
- Is voor de kinderen ook beter.
- De buurman: 'Gek wordt je ervan, eerst leren ze jaren dat
je voldoende vocht moet drinken en als je daar dan aan gewend
bent dan zeggen ze: veel dorst kan op diabetes wijzen...'
- '... Iemand nog 'n colaatje?'
- Als werkende moeders hun mannen net zo uithuizig
hadden laten zijn als hun kinderen nu zijn, hadden ze nu geen
opvang nodig gehad.
|
|
Dinsdag 27 september 2005 |
|

Bovenstaande spullen gingen zonder
pardon door de beveiliging. Om veiligheidsredenen noem ik de in
dit artikel voorkomende locaties niet, ik wil niemand op ideeën
brengen. Ik zal de bevoegde instanties zo spoedig mogelijk
inlichten. (Wordt dus vervolgd, of ik...). |
Hoe lek is zwaar beveiligd?
Vandaag
moest ik in een zwaar bewaakt overheidsgebouw zijn. Metaalpoortjes
aan de deur, lopende band scanner voor alle tassen en metalen
voorwerpen, lichaamsscanner waarop eventueel fouilleren kon
volgen. De uitgebreide vliegveldprocedure dus.
Zoals
altijd droeg ik mijn Opinel Nummer 8 bij me, dat is net zoiets als
Chanel Nummer 8 maar dan voor heren. Met een Opinel schilt een
heer 's middags een appeltje, of hij snijdt er op restaurant zijn
vlees mee of fileert er een visje mee. En als ik het zo beschrijf
is het natuurlijk vooral een ding voor snobbige Francofielen, maar
goed. Heren echter met mindere bedoelingen zouden er echter ook
heel aardig een mens van boven tot onder mee kunnen uitbenen.
|
| |
Dus daar
sta je dan met je mes voor de metaaldetectoren. Een uiterst
genante situatie. Het doet me terugdenken aan dat voorval enige
tijd terug: ik stond op een vliegveld en omdat ik niet
met een Franse luchtvaartmaatschappij vloog - want daar werden tot
voor kort alle messen in beslag genomen op Opinel's na vanwege
haar herenstatus - had ik het mes netjes opgeborgen in de in te
checken bagage. Echter ik had niet alle spullen in mijn handbagage
gecontroleerd: ondanks dat ik nooit kampeer draag ik wel altijd
een compleet SAS-survivalpakket met me mee, waarvan het kompas nog
het meest onschuldige onderdeel is.
Een
jonge douanier in opleiding pakte haar taak gedegen aan, dus daar
kwam allereerst een uitklapbare lepel en vork uit, never nooit
gebruikt. De douanemevrouw toont het aan haar mentor en prikt er
mee in haar vinger om te laten zien hoe scherp de vork is (ik denk
nog 'kijk uit dat ding is scherp!'). 'Ach', zegt de oude beambte.
'Maar dit dan', zegt ze, en tovert een ouderwetse blikopener uit
mijn tas met zo'n los mesje eraan. Een ding dat ik niet eens weet
te gebruiken (veel te gevaarlijk ook!), maar ik sleep het met me
mee. De douanemevrouw toont levendig en uiterst realistisch de mij
bekende gevaren van dit ding en haalt haar eigen vingers er
bijkans weer aan open. 'Mjah', zegt haar leermeester nog
steeds niet overtuigd en vraagt tussen neus en lippen of ik nog
ergens overstap. Als meest duidelijk bewijs toont zijn jongere
collega ondertussen een uitvouwbare schaar die aan mijn zaklamp
met lang uitgebluste batterij bungelt. Met die schaar heb ik nooit
een rekverband gelegd, het is voor als ik eens een silhouet van
iemand zou willen knippen (niet dat ik dat overigens kan). De man
vraagt nu - bijna verveeld over de overijverigheid van zijn pupil
- waar ik heen ga en als ik de bestemming noem is het iets van och waar
maken we ons druk over.
En als
je dat dan vertelt wordt er laconiek gereageerd. 'Dat is een
uitzondering, zoiets overkomt jou alleen. Normaal gebeurt zoiets niet.' Dus daar sta ik dan vandaag met het zweet in mijn
handen voor dat poortje in de zwaarbeveiligde zone: er is geen weg meer terug. Er heerst hier
vast een messenverbod. Straks wordt ik opgebracht, politie,
boevenwagens genoeg hier...
Alle
aanwezige metaaldetectoren ten spijt sta ik even later met het mes
binnen in dat zwaar beveiligde gebouw. Te verbouwereerd om het
feit op
foto of film vast te leggen.
Of ik
mijn gevoel van veiligheid daardoor kwijt was? Waarom zou ik: ik had m'n complete SAS-pakket toch bij me... |
|
Maandag 26 september 2005 |
| |
- Krantenkop: 'Meeste kippen donderdag weer naar buiten.'
Ook die van mij mogen donderdag weer de diepvries uit.
|
 |
De herberg van Napoleon
Walter Lange, herbergier van
het oude studentencafé 'Der Grüne Baum zur Nagtigall' in
het Duitse Cospeda bij Jena ging
als Napoleon door het leven. Feit was dat hij een zekere
gelijkenis met Napoleon had, die echter wellicht helemaal niet was
opgevallen als hij zich ook niet kleedde als de roemruchte Franse
keizer.
De echte
Napoleon was natuurlijk geen vreemde in
Jena, op 14
oktober 1806 verslaat hij er het Pruisische leger (nadat hij een
klein jaar ervoor al het Oostenrijkse en Russische leger verslagen
heeft in de Dreikaiserschlacht bij
Austerlitz). Van Napoleon is bekend dat hij zich ook ten velde
ruim liet voorzien van vrouwen die hij zonder verdere
plichtplegingen nam en dus stelde de toenmalige
Napoleononderzoeker Paul Holzhausen Walter Langer voor zijn
stamboom te laten onderzoeken. Dat is |
|

Mensen verzamelen vreemde dingen. Zo
is er iemand die bordjes van
wegwerkzaam-heden
verzamelt. Nu doet hij niet alleen dat, nee hij kijkt ook verder,
vallend gesteente en
overstekende kinderen bijvoorbeeld. |
|
er
zover ik weet nooit van gekomen.
In
1936 verscheen er een artikel over deze Napoleon auf
Cospeda in de Libelle, hij werd een fenomeen met
het gezicht van Napoleon genoemd en dat zou voldoende zijn
geweest om hem beroemd te maken. Van die roem is een kleine
zeventig jaar later niets over, zijn café lijkt niet meer te
bestaan en zijn naam wordt nergens op dat wereldwijde net
genoemd. Tot op vandaag dan, met de waarschuwing dat uw drie
minuten Talpa ook alle vergetelheid in zich draagt. |
 |
|
|