|
De dood in de doofpot
Greet is een paar dagen terug
overleden. Ze was een jongere zus van Bet en samen dreven ze het
roemruchte café Het Mandje op de Amsterdamse Zeedijk. Na de dood van
de leidende Bet is Greet nog enige jaren doorgegaan, maar ze heeft het
uiteindelijk moeten afleggen tegen de nieuwe klandizie van de dijk.
Die namen alleen nog maar vloeibaar op een lepeltje in. Door de neus
welteverstaan.
In een schenklokaal even
verderop had men het er al niet meer over, over de dood van de
jongere zus van de koningin van de Zeedijk. Maar ja, het was dan ook
alweer enkele dagen terug en hier in deze oude jenever uitbaterei
was de dood een geziene gast, maar geen graag geziene. Alhoewel, je
leert ermee leven.
Een wat oudere man - ruig
beleefd - sprak me
aan en het was er een van het type die vol verhalen zit, maar een
steeds kleiner publiek heeft. Degenen die hier reguleren, kennen de
verhalen van haver tot gort - alhoewel hij dan in de olie handelde
en daar nu zijn eigen draai aan had gegeven - en dan gaan ze zo
iemand mijden.
De man had al behoorlijk
getafeld, in het vloeibare dan. En nu heeft het café geen muziek -
en ik mag dat - volgen kon ik hem niet helemaal. Ik zal niet zeggen
dat het aan zijn keiltjes lag, aan mijn oren twijfel ik de laatste
tijd ook nog wel eens. Ik hoor het tikken van de klok, maar menig
woord ontgaat mij. Het zal door diezelfde klok komen. Maar dat geeft
niet, zolang je de pointe aan ziet komen. En dan op het juiste
moment lacht, dan red je je wel. In dit geval zag ik hem vaak niet
aankomen.
Hij was in elk geval reuze
trots op zijn dochter, een enig kind in meerdere betekenissen van
het woord enig. Al noemde hij haar menig maal 'die trut'. Ze had het
uiteindelijk ver geschopt onder dreiging dat ie haar de benen zou
breken.
Bij de afronding van het
gesprek was zijn conclusie sterk, 'Als je kind initiatief heeft,
laat het dan in het zakenleven beginnen, want daar wordt initiatief
beloond en kom je omhoog. In het openbaar bestuur word je echter
omlaag gehouden want daar haten je meerderen het dat je slimmer bent
dan henzelf.'
Een mooie uitspraak, al weet
ik dat ie van Multatuli is, Woutertje Pieterse geloof ik.
Maar die zei het wat mooier, maar ach, ook dat kan aan mijn oren
gelegen hebben. |