|

Een poster voor een Waldmünchens
Dialectfeest, een dialect dat uit zwijgen bestaat?
Bronnen: Chamer Zeitung - Nordbayerischer
Kurier -
Mittelbayerische Zeitung.
Over de
serie zelfmoorden, zelfmoordpogingen en het verdwenen meisje:
Welt
Am Sonntag |
Mysterie rond het stilzwijgen
De pers hadden ze enige tijd
niet meer in die aantallen gezien in het Duitse stadje
Waldmünchen dat tegen de Tsjechische grens aanligt. Toen kreeg
de plaats in de Oberpfalz door de Bild Zeitung het
predikaat zelfmoorddorp opgeplakt na een nog steeds ietwat
mysterieuze serie zelfmoorden onder jongeren. Andreas G. moet deze
jongeren gekend hebben. Twee jaar later zou Andreas G. zelf een
zelfmoordpoging hebben gedaan alvorens hij als de Pianoman bekend
werd.
De ouderlijke boerderij in
het dorpje Prosdorf dat tegen Waldmünchen aanschurkt, ligt er
ogenschijnlijk verlaten bij, slecht een auto op het erf van deze
stevig aanpakkende familie duidt op leven. Een heel enkele maal
ziet men schichtig iemand naar de stal lopen. Andreas zou al
zaterdag terug naar Beieren zijn gevlogen, maar of hij thuis is?
De burgemeester van Waldmünchen (Landkreis Cham) laat alleen los
dat hij hem bescherming heeft toegezegd, misschien dat daarom de
politie even later langs de boerderij rijdt.
Buurtbewoners zijn vol lof
over Andreas, die bijlessen had gegeven. Een ‘ganz gescheiten
Buben’,
al ben je dat
in dit soort boerendorpen al snel. Echt gezien hadden ze hem de
laatste jaren niet meer. Maar goed, hij was introvert, maar, nee,
zeker niet zonderling. Twee jaar geleden verdween hij spoorloos.
Een buurman slikt en zegt:
'Ik zou niet in de schoenen van die familie willen staan.'
Voorlopig zal het een
raadsel blijven waarom niemand in het dorpje hem al die tijd niet
herkende – of, wilde herkennen: misschien dat men het verhaal van
de zelfmoorden niet meer wilde oprakelen. |