|

Beter dan Motor Boys Motor: Claw
Boys Claw. John ten gronde voor zijn gitaarknoppenorgel. |
|
Claw Boys Claw
Hun nieuwe
album maakte niet veel indruk op me. Maar Claw Boys Claw heb ik
dan ook altijd meer een live band gevonden. Ik zag ze zo'n twintig jaar
niet meer live. In de oude bezetting met Bobbie en Allard (die hier op
de site in de laatste week voor de jaarlijstjes muziek zorgt) heb ik hen
vaak gezien, ik reisde vaak met ze mee naar optredens buiten de stad.
Jonge honden nog en de beste band die we toen hadden.
Ze zijn enige
jaren uit mijn zicht geraakt, maar vanavond zag ik ze weer terug.
Natuurlijk in een andere bezetting, maar die kende ik ook al, had ze wel
eens in de oefenruimte bezig gezien. En ze zijn nog steeds de beste band
van Nederland. Wonderbaarlijk dat deze band nooit groot doorgebroken is.
Vandaag in Pakhuis Wilhelmina in Amsterdam zag ik weer eens hoe zeer
muzikanten kunnen groeien met het verstrijken der jaren, ze speelden
beter dan ooit. Bas en drums waren uiterst strak, de gitaar zinderde en
de zanger die is als podiumpersoonlijkheid nog gegroeid.
Wel kreeg ik
tijdens het optreden de indruk dat ik naar de Nederlandse Stooges
stond te kijken. Iets wat ik vroeger nooit had. Nummers kende ik er maar
twee, de hit Rosie en het van het eerste album stammende So
Mean. En toen kwamen er ook inderdaad nog een Pop/Williamson
compositie voorbij, Consolation Prizes en daarna ook nog I
Wanna Be Your Dog van the Stooges.
Maar het zou
goedkoop zijn ze daar al te zeer mee te vergelijken. Ze zijn goed zoals
ze zijn: zichzelf. |