Week 32

Updates geplaatst:

Een verhaaltje over hoe ik met behulp van 'mijn tolk' een literair getint brouwerijterrein binnen drong.

En dan is er nog iets nieuws over het bier waar die Davidsbündler zaten. En over een gedomesticeerde aapmens op reis. Twee maal rug, eenmaal zij.

• Oorlog in Georgië. Maar de politiek heeft het te druk met hupsende hockeymeisjes...
• ... en eigenlijk begrijp ik dat wel.
• Ik heb nog nooit zo'n dikke Georgische zien hupsen.
• Er zijn zo veel plaatsen in Nederland waar ik me een stille tocht kan voorstellen vooral als er weer eens niets gebeurd is.
• Krantenkop: 'Mugabe en Tsvangirai praten met elkaar'. Laat me raden in het Zimbabwaans...
• ... Maar ook in die taal kun je het niet eens worden. 
• Het was een advocaat die nog geen ei kon scheiden.

1 – Joe Strummer: Coma Girl. Echt een rockende popsong. Van zijn laatste cd, vlak voor zijn dood. Redemption Song staat er ook op en dat deed hij op het nagelaten werk van Johnny Cash met hem in duet. Wie had dat ooit mogen denken Clash meets Cash! Allebei geloofden ze in de hemel, maar voor de eerste lag die op aarde.

2 – The Saints: Nights in Venice. Natuurlijk is de eerste bezetting van The Saints de beste band aller tijden. In dit nummer doen ze The Damned even voor hoe ze Looking at You van MC5 moesten spelen. Maar die verdoemden namen dan ook niet voor niets Saint Algy Ward als bassist van hen over. Ik hoop dat Chris Bailey en Ed Kuepper ooit weer samen gaan spelen. De live-versie uit het begin van hun carrière.

3 – The Rolling Stones: ....... Tja de Stones. Mick Jagger heb ik nooit gemogen, maar zijn magie zit in de timing. Timing die wordt gedragen door Charlie Watts die net voor de slag drumt. En dat maakt de muziek sexy. En natuurlijk de heilige Keith die altijd zijn tweede gitarist weet te synchroniseren in een perfect dubbelspel. Muziek om reizend de middag in de trein vol te houden.

4 – Reinhold Andert: So ist ein Pionier – Propagandistisch gebrachte trouw aan de DDR jongerenbeweging, met humor, maar toch. Het meest hilarische nummer op deze verzamel-cd is dat kleine kindje van een jaar of vier dat stof gaat zwabberen als haar moeder 's ochtends uit werken gaat. En zo'n klein kind, thuis alleen, geen probleem: er stond een veilige muur rond het land. En als ze dan zingt dat ze nog niet kan koken maar wel een goede moeder is voor haar popje, dan wordt zelfs braken tot lachen!

5 – Stiff Little Fingers: Barbed Wired Love – Die eerste twee albums moeten gewoon bij de klassieken bijgeschreven worden. Ongetwijfeld de beste band van de tweede generatie UK-punk.

Updates geplaatst: 16 juli bij week 29 en een artikel over architectuur bij week 30.

• Ik reageerde laatst al zo vreemd op een blikje tomatenpuree uit Australië...
• De opening duidde duidelijk aan dat je in China niet uit de pas moet lopen.
• Ja Kim Jong Il doe dat maar eens na...
• ... met die twee beamers en zes computers.
• Opening verliep prima, na afloop waren er onder de dansers maar 18 doodvonnissen.
• Blauwtong in Staphorst. Gewoon een straf van god...
• Wedden dat ze nu wel willen inenten, het zijn hun kinderen namelijk niet!
• Ik miste de olympische delegatie van Zuid-Ossetië al...

Fotostrookjes op deze pagina: Potsdamerplatz. Hier viel het eerste gat in de muur.

In de Berlijnse krant BZ stond gisteren deze foto van het bed waar Raspe zelfmoord zou hebben gepleegd. De krant schreef een uiterst niet kritisch artikel.

En toen kwam de dood naar Stammheim

In Stammheim vielen op 17 oktober 1977 drie doden. Stammheim is een gevangenis bij Stuttgart. De zwaarst beveiligde van Duitsland. Toch lukte het drie gevangenen die onder het strengste regime stonden zich een kogel door het hoofd te schieten.

Het waren Jan-Carl Raspe, Gudrun Enslin en Andreas Baader. Allen leden van de Baader-Meinhoff Gruppe ook wel bekend als de Rote Armee Fraktion (RAF).

De Deutsche Staatsanwaltschaft komt nu opeens met foto's die maar weer eens moeten aantonen dat het echt om zelfmoord ging. Meer dan dertig jaar na dato plotsklaps nieuw bewijs. Op foto nog wel. Tja, heren van het gerecht, we hebben ze de dag erna gemaakt maar waren ze even vergeten. Kom met zo'n smoes als crimineel eens aan.

Drie pistolen die zomaar een zwaar bewaakte gevangenis ingaan, naar mensen op de nog extra zwaar bewaakte afdeling. Ik  weet uit die tijd dat als ik de Duitse grens overstak ik een mitrailleur op me gericht kreeg en binnenstebuiten werd gekeerd op hun zoektocht naar RAF-leden. En in de zwaarst bewaakte gevangenis breng je drie pistolen binnen?

Of we moeten ervan uitgaan dat het een koelbloedige afrekening was en het nu opeens opduiken van extra bewijs doet dit wel lijken of er moet een aanklacht komen tegen de ministers die toen de leiding hadden, wegens doodslag. Want zij waren het die schuld zijn aan de dood van drie geestelijk gefolterde mensen. Een aanklacht simpelweg omdat ze hun beveiliging niet op orde hadden.

Misschien is de verjaring op moord in Duitsland wel dertig jaar...

En in de verte viel een beurs

Om de hoek van mijn hotel stapte ik een klein cafeetje in voor een avonddronk. Achter de bar stond een kerel die slechts hier en daar een bloemetje droeg. Bilspleet viel veel te zien, dus ik heb maar niet verder gekeken. De ongelooflijke duisternis der anus interesseert me niet zoveel. En zeker daar waar het mannen betreft.

Iemand vertelde me later dat in dit spelonk secretaresses mannen kwamen oppikken. Op de avond dat ik er was werd er weinig opgepikt. Het was een maandagavond en lurkend aan een flesje bier – in Berlijn schijn je je bier uit een flesje te moeten drinken – zit je daar met een naakte barman en een aantal vrouwen die naarstig om viagra vragen, in een inrichting die in alles slechts aan kerstboom doet denken. En een lucht die naar jaren dertig geurt. Het is voor hem te hopen dat ie niet-roker is, want als roker zou hij naar buiten moeten. En dan zou die buiten netjes rokend voor openbare aanstoot opgepakt worden.

Alhoewel, wellicht dat dat misschien hier qua oppervlakte niet geldt: Duitsland maakt op rookgebied sinds kort uitzonderingen voor kleine cafés. Maar natuurlijk weer met beperkingen, er mag geen versbereid eten gemaakt worden. Dus chips mogen, een ter plekke gemaakt broodje gezond niet. Gezonde wetgeving dus. Over de Boulette – het Berlijnse Kneipe-eten bij uitstekt – zijn de juristen nog aan het nadenken, waarschijnlijk mag het mits ie niet verwarmd wordt. Maar hier bij die meneer Bilspleet zou ik zo’n gehaktbal toch niet willen eten.

PERMALINKS

Forums: Tsjechië - Fotografie: Thomas Schlijper - Katrien Mulder - Kunst: Roel en Jos - Muziek: Gigantic -Rattenkwaad - Tekst: Diana Ozon - Simon Vinkenoog - Opschrijver -  Webcams: Rokytnice - Weblogs: hansb - stroomopwaarts - LisaF