Zelfportret met mini camera kleiner dan statief. Gisteren Düsseldorf, Jesus made in Hong Kong...

Zum Schlüssel: boterhammen met reuzel

Düsseldorf, skyline in gevecht met die eeuwige Rijn.

Zum Uerige

Gisteren: terug in Amsterdam

Ooit afgevraagd waarom Napoleon de doodstraf niet kreeg?

Gisteren in Düsseldorf, in het Heine Haus, waar tegenwoordig een boekhandel gevestigd is, trof me bij het zien van een boek over de laatste verbanning van Napoleon plots een vraag: waarom kreeg hij na een eerdere verbanning en de ontsnapping met desastreuze gevolgen niet de doodstraf? De guillotine hoefde in die tijd toch niet regelmatig gesmeerd te worden omdat ie niet gebruikt werd.

In stilte dacht ik er de dag over na, ik parkeerde de vraag in wat we foutief - maar daarover later meer - het onderbewuste noemen, en 's avonds wist ik het antwoord. Echter een geheel onbewijsbaar denk ik. Maar onderbouwbaar.

De uit Corsica afkomstige Napoleon Bonaparte was geen lid van een koninklijke, laat staan keizerlijke familie, maar een exponent van de Franse revolutie, een toch republikeinse beweging. Maar hij wist zich - mediageniek - een weg omhoog te werken. Zijn Egyptische veldslag was een mediaoffensief, terwijl het militair gezien een defensief was. En daar is hij zijn leven goed in gebleven, tot op heden geloven we nog dat zijn terugtocht uit Rusland slechts door die zware Russische winter kwam. Maar nee, net als toen Hitler het nog eens over wilde doen, lag het aan een ander probleem. Hitler had die Russische winter nog mee, het was bitter koud maar daar kun je je op kleden, alleen daar had hij niet voor gezorgd. Napoleon's Russische winter was helemaal niet zo koud als de geschiedenis gelooft. En dat - met de intredende slechte organisatiegraad, zijn toenemende seksverslaafdheid en het te grote front - werd zijn Verhängnis. Een tamme Russische winter is een ramp. De taiga's en hoe die gebieden ook mogen heten zijn dan niet begaanbaar, omdat alles daar in de zompigheid doodloopt. Bij extreme koude zijn ze bevroren en begaanbaar en zou een veldslag uit die tijd mogelijk geweest zijn. Maar met het wegvallen van de organisatie, de onbegaanbare aanvoerlijnen, werd het kanonnenvlees gegeten, de trekpaarden die als enige het doordrenkbare moeras hadden kunnen overwinnen. Zoals de mens vaak ten onder gaat aan het eten van het zaaigoed voor volgend jaar.

Maar goed Napoleon, wist zijn verlies de gruwelijk bittere winter toe te dichten, iets waar de mediterrane Fransen toch al zo bang voor zijn. Napoleon was - zoals gezegd -mediageniek. Hitler en Goebbels in een persoon.

Tot zover, nu terug naar de vraag waarom hij de doodstraf niet kreeg. Een vreemd feit, omdat die in minder ver weggelegen tijden - die we dan weer als minder barbaars zien, in de misvatting dat ons tijdsverloop een weg naar meer humaniteit is - wel werd toegepast op de bende die de tweede helft van de eerste wereldoorlog aanzwengelde, het Nazi-regime. En zoals ik al zei, de guillotine werd voor minder uit de verpakking gehaald.

Het antwoord op die vraag ligt vreemd genoeg in het Britse koninklijk huis. Napoleon werd niet ter dood gebracht omdat het doden van een keizer, een door god benoemde almachtige - ook al had Napoleon zo zeer de eigen hand in die kroning - een zagen aan de poten der eigen troon was. Het Britse koningshuis, toch het leidende in Europa, had nog jaren groot dedain voor vele 'roofkoningen' op het Slavische gebied en de strijd ten gunste van Servië in de latere eerste wereldoorlog was hen zeker niet welgevallig, en Napoleon was net zo'n roofkoning. Maar met het einde van de eerste wereldoorlog zagen ze de kronen en masse vallen: de Oostenrijkse keizer, de Duitse keizer, de Russische was al gevallen. Allemaal keizers, en grotendeels familie, terwijl zij slechts koning waren. En precies dat vallen van die kronen was de reden dat ze in het begin van de tweede wereldoorlog er alles aan hebben gedaan partij te kiezen voor Hitler. Nog een oorlog kon hun gekroonde kop kosten. En in de tijd van de deportatie van Napoleon wisten ze dat al. Het Britse koningshuis was toen al een toonbeeld van perfect management.

En om die reden, hebben ze Napoleon verbannen in plaats van hem te doden. Deze roofkeizer was te groot geworden, een echte keizer. En elk gekroond huis weet dat hun eigen troon op roof gezeteld is. Dus werd Napoleon verbannen. Want als je een keizer kunt onthoofden, kan je je eigen koninklijke hoofd ook verliezen. De doodstraf zou de dood voor de eigen onsterfelijke almachtigheid zijn geweest.

• In de stad zag ik in zwarte Ku Klux Klan-achtige gewaden geklede kinderen voor boekwinkels staan...
• ... ik vrees nieuwe boekverbrandingen.

• Zonder doping kijk ik ook niet meer Duitse TV.
• Valt het u ook op dat defensie door de Nederlandse politiek steeds meer uitgesproken wordt als 'the fancy'?
• Pardon wordt sorry...
• HIV is nu ook in Libië geen executie meer...
• Voor de een zijn dood de ander zijn brood is het een slechte Vierdaagse.
• NRC-Next concludeert dat moslims in Amerika wel Amerikanen zijn en in Europa niet.
• Schiphol is toe aan toeristen die zonder paddo's kunnen vliegen...

Hape Kerkeling 19 juni in de Amsterdamse Singelkerk bij de presentatie van de Nederlandse vertaling.

Nu we het toch over wandelen hebben:

Stimmung mit den Füssen...

Een jaar geleden ongeveer las ik 'Rat Scabies and the Holy Grail' van Christopher Dawes. Een zoektocht naar niets. Een zoektocht die uiteindelijk slechts over vriendschap gaat. Doelloze reisboeken waren altijd al een geliefd genre voor me. Nu lees ik Hans Peter Kerkeling, en dat klinkt zeer Zeeuws, maar Hape Kerkeling is een in Duitsland erg bekende televisie-entertainer, zonder uit Rudi Carell-land te stammen. Ik ken zijn werk niet, maar ooit verkleedde hij zich - naar verluid - als Beatrix en betrad zo in Duitsland een locatie waar zij korte tijd later ontvangen zou worden. Zijn Nederlands is beter dan dat van haar vader en de fout werd pas ontdekt toen de echte kroonhoofdige op punt van naderen stond. Un blamage grandieuse.

Kerkeling - zelfbekennend couch-potato, een bankhanger dus - stelt tijdens zijn gevecht met de pelgrimsroute op zoek naar god te zijn, maar vindt volgens mij uiteindelijk slechts zichzelf. En dat is natuurlijk iets wat je snel weer kan kwijtraken. Hij beschrijft zijn zoektocht gelukkig met een heerlijke zelfrelativatie en in een  schuimig taalgebruik. Een boek dat naar wandelschoenen doet verlangen, maar misschien vooral om ze uit het raam te werpen.

En een boek om weer eens de pelgrimstocht naar de boekhandel voor te maken. En als u zelf een chipszitzak bent, het internet brengt u er ook wel.

Station Nuth: wegen naar het niets

PERMALINKS

Forums: Tsjechië - Fotografie: Thomas Schlijper - Katrien Mulder - Kunst: Roel en Jos - Muziek: Gigantic -Rattenkwaad - Tekst: Diana Ozon - Simon Vinkenoog - Opschrijver -  Webcams: Rokytnice - Weblogs: hansb - stroomopwaarts - LisaF