|
'Ook
tegen kleine overtredingen wordt opgetreden', zei het bord ooit.
Maar iemand krabde wat letters weg. Lijkt me een overtreding, waartegen
waarschijnlijk niet opgetreden werd.
Het is natuurlijk een vreemde zin: een overtreding is een overtreding,
hoe klein dan ook. Waarschuwen dat ook tegen kleine overtredingen
opgetreden kan worden is je eigen beleid onderuit halen. |
|
Vluchtige ontmoetingen
Op straat kwam
ik een kat tegen en een aangeslagen duif. De vogel had inmiddels de
vliegvaardigheden van een struisvogel en de kat ging iets teveel op in
het gevecht. Dus ontpopte ik mij tot verkeersregelaar om er voor te
zorgen dat er in ieder geval één dier overleven zou. Een
 passerende fietser
adviseerde de duif maar aan de kat te laten en na een paar heroïsche
vleugelslagen resulterend in een laatste vlucht werd het dier tot een
bakje kattenvoer.
Ik liep maar
verder, met de gedachte dat de dood nu eenmaal de enige
levensverzekering is.
Op het
volgende kruispunt kwam ik een stel tegen, leuke vrouw, nogal wat
jongere man, een jochie eigenlijk, ze vroegen me naar een bepaald café
en hoeveel tijd fietsen dat was en de tijd daarna naar het station. Hij
wilde nog een biertje met haar. Zij zei me, dat dat echt te ver was en
hem
dat het moord thuis zou worden.
Ik had direct
gezien dat we hier een geval van vreemdgaande vrouw hadden. Ze probeerde
me een beetje te betrekken in hun buitenechtelijk conflict.
Ik verwees hun,
bemiddelend,
- voor dat ene pilsje - dus maar naar het café op het hoofdperron op
Centraal. Want uit ervaring weet ik, dat als er ergens een plek is waar
je vreemdgaande vrouwen kunt vinden, dan daar.
Toch nog een
duifje gered, dacht ik en liep verder om kattenvoer te kopen.
Foto heeft niets te maken
met de in het verhaal genoemde mensen, wel met de weg. |
De laatste jaren kende ze haar uiterlijk eigenlijk alleen van Photoshop...
de
rosé mag doen? Nee, ze bedoelen iets anders: Europa verbiedt het mengen
van witte wijn met een beetje rode wijn tot rosé. Dit mag in heel de
wereld, behalve in Europa omdat Frankrijk dat niet wil. Behalve dan in
de Champagnestreek, daar mag het dan weer wel. Omdat Frankrijk dat zo
wil. Omdat hypocrisie
in Frankrijk een hoog goed is.
Alles in Europa moet
nu eenmaal zoals Frankrijk dat wil. Ik ben niet tegen Europa, maar wel
tegen het feit dat Frankrijk er deel van uitmaakt: altijd de grootste
bek in Europa, maar ondertussen wel ongeveer geheel Frankrijk tot
Europees ontwikkelingsgebied laten verklaren. Mag u lekker aan
meebetalen en dan drie weken per jaar lekker genieten in Frankrijk van
dat pittoreske subsidie verslinden daar. En ondertussen zes euro voor
een ijsje, vijf voor een roseetje op het terras. Hebben ze gewoon binnen
vers voor u gemengd. Santé monsieur Nicolas Mugabe!