|
reageren
deze week
vorige
index
colofon
|
 |
|
Verloren familie
Haarlemmerstraat 148, tegenwoordig zit er een daklozenopvang. Ik woon er
voor Amsterdamse begrippen om de hoek. De man op de foto was niet
dakloos, die sliep onder meerdere daken. Het is mijn overgrootvader en
zijn naam zal ik om de familie ten ere te houden maar niet noemen, maar
mijn tweede naam stamt van hem.
Hij poseert
trots, zelfbewust op de foto, een andere opname die ik van deze sessie
ken, toont nog iets meer de hypnotiserende Raspoetinachtige blik.
Hij was
binnenvaartschipper en zegt men van zeelieden dat ze in elk stadje hun
schatje hebben, hij sliep - zoals gezegd - ook niet onder een dak.
Ergens in Amsterdam moet ik nog verwanten hebben rondlopen, want hij was
gul met zijn erfelijk materiaal. Namen weet ik helaas niet, waar te
zoeken ook niet. U weet hoe het gaat, zo'n zaadje raakt snel verloren.
En dan is er
nog zijn dasspeld, dat witte puntje in de knoop van zijn das. Deze foto
toont het niet duidelijk, maar de andere wel. Het is een hakenkruis. De
foto is voor de oorlog gemaakt, de NSB gebruikte de swastika niet, dus
ik zoek het meer in de kringen van de adelijke Van Rappard en zijn NSNAP (Nationaal
Socialistische Nederlandse Arbeiders Partij), die wel dit symbool
voerden.
Moet ik dit
een schande voor de familie vinden en stil houden? Nee. Het fascisme was
in zijn tijd een vernieuwingsbeweging en het gevaar met dat soort prille
bewegingen is dat ze nogal eens volkomen willen ontsporen: politieke
bewegingen zonder verleden kunnen niet beticht worden van fouten en
kunnen zodoende onmatig beloven en trekken op die manier soms grote
aantallen kiezers. En dat plotselinge succes doet hen in de fout gaan.
Schamen doe ik me dus niet voor mijn tweede naamgever, dat zou ik me
slechts voor een huidig familielid die een dergelijk speldje dragen zou.
De oorlog zag
hij - naar verluid - al jaren aankomen, maar hij maakte hem dan niet
mee. In maart 1940 vond hij zijn graf: geen tijd om fout in de oorlog te
zijn, als hij dat al zou willen. Zijn vrouw - de wettige - werd naar
haar laatste rustplaats gebracht precies op de dag dat de geallieerden
op de Franse stranden landden.
En het niet
ter aarde geworpen zaad was voor eeuwig verloren. Een dakloze twijg der stamboom. |
 |
- Marktwerking: nog even fuseren en we hebben weer één
ziekenfonds!
- Zuid-Afrika wil een hardloper met kunstbenen aan de gewone
Olympische Spelen laten meedoen. Net nu men alle kunstmatige middelen
probeert uit te bannen...
- Had Arafat dit nog maar mogen meemaken, niet een Palestijnse
staat, maar twee!
- Erg voor de overbuurvrouw van de weduwe Duisenberg: moet ze
tegen twee vlaggen aankijken.
- Nazi-kampen in geldnood. Brengen uitgerukte gouden tanden
dan zo weinig op?
|
|

Tegen delicatessenprijzen gaan ze: de nieuwe haring. € 2,50 het stuk. De
structuur (de 'bite') is goed, mooi rood, maar ondanks dat iedereen hem
perfect vind, iets te ziltig. |
|
De eerste, de beste, de laatste
Met uitjes
krijg je hem niet bij mijn vaste haringboer, een viswinkel op de
Amsterdamse Zeedijk waar altijd klassiek klinkt. Natuurlijk als je
aandringt, maar je wordt dan wel met een behoorlijk dedain behandeld. En
natuurlijk is het ook teveel die uitjes en zuur bij de Hollandse Nieuwe.
Op een broodje leggen ze hem dan weer wel en dat vind ik dan weer zonde.
Een borrel schenken ze er ook bij, maar ja, ik had nog verplichtingen na
het middaguur. Hij was lekker, maar ik vond hem te ziltig.
Weglopende
bedacht ik me dat ik er nog wel een lustte en nam er dan bij de
haringboer op de Nieuwmarkt nog een, die offreerde wel ui en zuur, maar
daar heb ik maar van afgezien. Deze was niet minder van smaak en daarmee
ook niet minder zout, wellicht dat met de terugtredende haringstand er
steeds meer zout in de zee voor ze overblijft. De rest van de middag
liep ik naar de kraan. Ooit blijft er ook geen water meer voor ze in de
zee.
Maar goed, dan
zijn ze al uitgestorven. En de haringeters ook. |
 |
|
Terwijl de strijd in de VVD
doorwoekert ben ik in opdracht van Rita al bezig met de eerste
schetsontwerpen voor de campagne. En terecht, ware liberalen verbinden
zich niet in een partij, dat zijn individualisten!
De andere werkslogan: 'De wereld is een
jungle maar ik ben een beest!' |
 |
- Eens streden de Palestijnen om macht. Nu om de macht.
- Rutte leidt de partij als een kruiwagen zijn boer.
- Jongeren drinken teveel. Wat moet je anders als je ouders
steeds naar fitness zijn?
- Er is een vacaturerecord. Vooral omdat voor alle functies
alleen net iets boven minimaal betaalde vrijwilligers worden gevraagd.
- Jonge kinderen leven ongezond. En drinken steeds meer. Krijg
je van al die siliconenborsten-mama's...
- Stom vroegen ze zich af wie de volgende BN-er was die de
Amsterdam Arena met zijn dood wist te vullen...
|
 |
| De VVD-Oboema is terug.
Vonhoff, inmiddels in tegenstelling tot de kaalheid van andere oud
politici gehuld onder een mushroomkapsel. Iets als een zwabber. Hoog
nodig voor een politieke partij die zwabbert. Alhoewel... van mij mogen
ze blijven zwabberen. |
| |
|
- De buurman had een heel duidelijke geen mening over ABN-Amro.
'Als je het mij vraagt , al zeg ik het zelf, dan zie ik het zo dat ik
denk, misschien, dat ik er maar niks van vind of zo. Ja toch, niet
dan, weet je? Maar ja, je weet het niet.'
|
 |
|
- Brazilië, Bidonville. Hij was eigenlijk alleen maar homo
geworden omdat hij gelezen had dat die meer dan gemiddeld verdienen.
- Netwerk: 'Vooral als er in de trein brand ontstaat kunnen er
problemen ontstaan.' Juist. Iemand biefstuk?
Een mooie dag
Na een mooie
avond op kosten van een literair blad in de stad Rotterdam werd ik terug
in het dorp Amsterdam overvallen door een hevige regenbui. Na enige tijd
armetierig onder een afdak geschuild te hebben, vluchtte ik dan toch
maar een tegenovergelegen volkscafé in. De kruk waarop ik me nederzette
was nog warm. 'Net zat de weduwe Alberti daar nog', zei de barman
me.
Ik vertelde
hem een verhaal van de laatste keer dat ik vanwege regen - liever van
binnen nat worden dan van buiten - een café ingevlucht was, dat was in
Aken. Daar vertelde de barvrouw me dat als het in het Akense regent het
ook echt regent en vluchten geen zin heeft. En daarna zei ze me dat ze
vanwege het mooie weer die ochtend met haar cabrio gekomen was. Het
verhaal werd hilarisch bevonden en ik moest het daarna nog meerdere
malen herhalen. En iedereen kon zich die badkuip van een auto
voorstellen. Ik voegde er aan toe dat ik haar toen een fles badschuim
uit de tegenoverliggende drogisterij heb aangeboden.
Daarna sprak
ik nog lange tijd met een Belg, een der laatste, een Waal die de Vlaamse
taal als echt Belg dan ook eigen was. Een geluk, want mijn Frans, daar
wil je zelfs vanuit Parijs niet over naar huis schrijven. Zo'n bericht
komt nooit aan. Hij had voor het Nederlanderschap gekozen om de
stemplicht te ontvluchten.
En bij het
ontwaken vanochtend zag ik zoals gewoon het Duitse ontbijtjournaal. Met
vreselijke overstromingen in Aken. En ik dacht aan die cabrio, want de
dag begon zo mooi. |
|