MENSEN OP SOORT:

De zelfgekwelde vrouw

Gedrag De eerste handeling van de zelfgekwelde vrouw in vliegtuig, trein of touringcar op welk uur van de dag dan ook is de stoel in slaapstand gooien. De gereisde tijd dient in een soort lethargie doorgebracht te worden, lijdzaam gekweld. Bij dit alles is het natuurlijk logisch dat er geen enkele rekening wordt gehouden met de achter haar zittende passagiers die hun al beperkte ruimte ernstig beperkt zien. Ze zucht veel en eist minimaal een stewardess voor zich op: want zij is verantwoordelijk voor het feit dat ze reizen moet.

Minimaal bij het verlaten van het voertuig zal ze iemand aanspreken over haar bagage. De zelfgekwelde vrouw neemt kilo's en kilo's bagage mee zonder deze zelf aan te kunnen. Iemand anders moet het voor haar uit het bagagerek halen, of uit het busruim, de bagageband. En daarna moet de aangesprokene voor haar slepen: want hij is verantwoordelijk voor het feit dat ze zoveel moet meenemen.

De zelfgekwelde vrouw is overal verloren, maar heeft wel overal commentaar op. Ze wil de wereld doen geloven dat zij om iets groters dan het eigen plan met zoveel bagage op reis wordt gestuurd en dat zullen we weten.

Hoe vooraf te herkennen Veelal verven zelfgekwelde vrouwen hun haar in een onmogelijke kleur of dragen een foute bril. Ze zijn door onze schuld kilo's te dik en zwakke voeten horen erbij.

Ze zijn meestal Amerikaans, maar er bestaan ook hele goeie Israëlische exemplaren. Vaak zijn ze op weg naar familie in hun elders liggende land van oorsprong en met veel gezucht onderstrepen ze nog eens hoe ze deze achterlijke negorijen ontgroeid zijn.

Hoe mee om te gaan Onbeperkt schoppen in de achterkant van haar stoel is toegestaan. Beklaag u bij personeel. Scheld het mens zo nodig uit. Negeer haar ook al staat ze enorm te sukkelen met haar bagage. Attentheid is een plicht van de man, maar deze plaag vraagt om harde aanpak: het moet in hun reuzelkoppen doordringen dat ze de erfzonde niet in hun eentje verslepen (en ook niet in hun bagage).

• De verdediging: 'Als getuige voor Michael Jackson roepen we nu Bubbles op.' Waarop de onafhankelijke chimpansee gebarentolk: 'Ook deze getuige wil een schadevergoeding indienen.' Met dank aan R.K. te U.
• 'And yes, we want no bananas!'
• Het lekkerste aan pizza van de koerier vonden ze altijd de doos.
• Dealer: 'Gratis heroïne scheelt mij zelfs meer dan 13.000 euro per junk.'
• Alsof er in de Tweede Wereldoorlog na het nee van Nederland een plan B nodig was...
• Elke man droomt van macht. Maar je moet wel een enorme hansop zijn om te dromen dat je Balkenende bent.

• Die grondwet is helemaal niet belangrijk voor Nederland. Tegen die tijd horen we al lang bij de Noordzee.
• 'Misschien dat het in Europa weer hersteld wordt, maar op kantoor was het vandaag ijzig stil tussen ja en nee.'

De gevonden glasnegatieven

Al zo'n twintig jaar heb ik een doosje met glasnegatieven in m'n bezit met daarop mensen die ik niet ken. Vandaag kwam ik het weer eens tegen.

Een vrouw met een stofzuiger. Een alledaags iets, maar in die tijd fotografeerde men geen alledaagse ietsen. Uit de rest van de doos blijkt dat de fotograaf meer deed dan kiekjes, het was op zijn minst een fotoamateur, zo blijkt uit de twee studies van een vrouw voor de spiegel.

De foto roept vragen op: is het vrouw of dochter met de eerste stofzuiger als reden tot fotograferen? Of de huishoudster? Welk jaar is dit?

Misschien dat de rest van de doos de vragen oplost, dus ik zal hem gaan doorwerken. Voordat de tijd de laatste beelden wegneemt zal ik ze stuk voor stuk maar eens gaan brengen. Want naast glasplaten zitten er ook - misschien wel met van de eerste - kunststofnegatieven in, en die gaan hard achteruit.

Links: foto van negatief, in Photoshop zoveel mogelijk proberen te herstellen.

• Duidelijke politiek: hij heeft het nog een keer aan zijn vrouw gevraagd en hij mag dus niet aftreden.
• Voorlopig kan ik geen ja of nee meer horen.

Kan deze grondwet ontheiligd worden door een toilet?

Ik zag Geert Mak in advertenties pleiten voor 'Ja' en dacht terug aan het slot van zijn In Europa waar hij eindigt in het Hongaarse dorpscafeetje waar hij begon. Het cafeetje, waar nooit zo'n toerist uit het verre Europa stopte, moest sluiten: de uitbater kon het geld niet opbrengen voor de nieuwe toiletblokken die dat Europa hem oplegde. En met die laatste

voorziening stierf weer een baan en met dat cafeetje ook weer een stukje meer het dorp.

Ik dacht aan alle rouwmelkse kazen en aan die Tsjechische boerenslimheid waarover ik al eerder schreef: die mannen die hun traditionele kaasproduct niet meer voor menselijke consumptie mochten aanbieden en het dus maar als diervoeding gingen verkopen want dat mocht wel. Een slogan hadden ze ook: 'Absoluut veilig, jarenlang getest op mensen'. De Tsjechen eten het nu nog.

En dus dacht ik ook aan deze drie verplichte Europese pisbakken in het Tsjechische dorpje Ř. Een verplichte toiletinrichting die buiten deze - daar buitenlandse - Europeaan vast door geen enkele gebruikt is. Overigens, door net als de daar wonende Europeanen gewoon via het muurtje in de plasgoot te pissen. Niet natuurlijk om die bakken schoon te houden maar omdat het prettiger plast.

Aan die drie bakken dacht ik toen ik vandaag dat vakje rood kleurde: bijna liet ik alles lopen tegen het schotje van het stemhokje, daarna heb ik het toch nog netjes in de daarvoor bestemde bak gedeponeerd.

Het mysterie Miroslav von Miraus (2)

Vorige week berichtte ik al over die mysterieuze Miroslav von Miraus (klik hier voor deel 1) en wie er eventueel achter kon zitten.

Allereerst kwam er een bericht van de uitgever van de boeken van Von Miraus, Guus Bauer van XX-uitgevers, hij liet me weten dat Theodor Holman in ieder geval uitgesloten kon worden. Dat deze als Theodor Holbewoner in het Tsjechisch werd genoemd als co-schrijver van een ander boek is een grapje, maar bewijst zeker niet dat hij Von Miraus zou zijn. Wie het wel is blijft nog even onduidelijk maar Bauer stuurde me wel een even vermakelijk als verbijsterend ongepubliceerd verhaal van de oude Tsjech.

Bij de stad Rokycany - waar Von Miraus geboren zou zijn en nog steeds zou wonen - had ik inmiddels ook een lijntje uitgezet. Noch het plaatselijk informatiecentrum, noch de bibliotheek kwamen er echter uit, dus schakelden zij de directeur van het Stedelijk Museum van Rokycany in. Maar ook hij kwam er niet echt verder mee maar was wel zo vriendelijk de mail door te sturen naar de Nationale Bibliotheek van Tsjechië en die namen uiteindelijk uitvoerig de moeite om te antwoorden. Duidelijkheid geven ze niet: of de schrijver heeft lopen spelen met enkele plaatsnamen en woont daar daadwerkelijk of de eventueel Nederlandse schrijver heeft zijn mystificatie toch wat breder onderbouwd dan dat ik eerst dacht.

Een ding is wel duidelijk: Rokycany blijkt geen kasteeltje te hebben en geschiedkundige bronnen wijzen ook niet uit dat dat er ooit is geweest. Dus Von Miraus kan onmogelijk op een dergelijk kasteel geboren zijn en er nu nog wonen al evenmin.

Wel meldt de man van het Nationaal Museum dat er in de buurt van Rokycany een plaats ligt die op zijn Tsjechisch kasteel (Hradek) heet. Dit plaatsje ligt tussen Rokycany en een ander interessant plaatsje genaamd Mirosov (Duits: Miroschau). De spreker van de Nationale Bibliotheek - van wie ik nog geen toestemming heb gevraagd zijn naam te publiceren - stelt dat zowel de naam Miroslav als Miraus hiervan een allusie kan zijn. Hij meent dan ook dat de schrijver welbewust met die twee namen speelt, de oplossing zou dus eens best daar ergens kunnen liggen. Maar uitsluiten dat het geheel een mystificatie is doen ze bij de Nationale Bibliotheek vooralsnog ook niet. Graag zouden ze meer weten over de bronnen en het origineel van het boek in de Tsjechische taal, natuurlijk zal ik ze dit zo spoedig mogelijk ter hand stellen.

Verder zal ik volgende week persoonlijk ter plekke een onderzoek instellen en dan zal ik u Von Miraus zelf voor de camera brengen en anders hopelijk voor eens en altijd ontrafelen wie er dan wel achter deze Von Miraus schuilt.

• Plots kon Jan-Jaap, met zijn kennis van het Frans, pronken met het beheersen van een niet Europese taal.
• Den filosoof: 'Voorwaar ik zeg u, tegen de tijd dat Turkije toetreedt zal Europa meer oostelijk liggen.'
• Als echte CDA-vrouw was ze zo geïndoctrineerd dat ze zelfs tegen haar Franse verkrachter geen nee kon zeggen. 
• Balkenende: 'We moeten ons niet door de Fransen de wet laten voorschrijven.' Dat had namelijk alleen gekund als ze ingestemd hadden.
• De premier in Frankrijk is net als een voetbaltrainer: gaat het mis vliegt hij eruit.
• Tot besluit: toen The Beatles met zijn vijfentwintigen waren zijn ze ook uit elkaar gegaan.

Aardige verpakking, krijt op bordstijl.

Supermarkt der zinnen

Een Marokkaans meisje van een jaar of tien liet me in de supermarkt een feloranje kinderbikini zien en zei daarbij 'mooi hè, die ga ik aan mijn moeder vragen.' De moeder was even weg bij de kar.

Een oudere plat Amsterdamse vroeg een medewerker van de groenteafdeling waar de saus voor over de asperges lag, ik zag de asperges en wist dat dit geen feest ging worden. De man kon zich weinig voorstellen bij de gevraagde saus en haalde na lange twijfel en omdat de vrouw aandrong op saus voor op de asperges ergens een pakje kant-en-klare kaassaus vandaan. Ja, dacht ik, hoe moeilijk is dat nou, een botersausje door boter te laten smelten, twee hardgekookte

eitjes en wat ham klein hakken en eventueel nog een artisjokkenbodempje en dat is het. Kaassaus uit een pakje wou het Licht van de Westertoren niet, want in de andere supermarkt hadden ze er saus voor: saus voor assepereges. Voldoende reden te gaan kijven. Als er ooit een missing link in de aanloop naar de beschaving gezocht wordt ligt die dichter bij de primordiale algenlaag dan bij de aap om de Mokumse volksvrouw in te laten passen.

Bij de kassa zag ik het Marokkaanse meisje weer. Het feloranje kledingsstuk lag duidelijk niet in de kar. Zou er aspergesaus op haar pad liggen?

PERMALINKS

Fotografie: Thomas Schlijper - Katrien Mulder - Kunst: Roel en Jos -Tekst: Simon Vinkenoog - Opschrijver -  Webcams: Praha Vrsovice - Rokytnice - Weblogs: hansb - godsblog