|
Provider ellende (3): Dan maar
de
persvoorlichting
Besluit het over een
andere boeg te gooien: ik vraag klantenservice om de afdeling
persvoorlichting. Hebben ze nooit van gehoord. Leg uit dat elk
groot bedrijf zoiets heeft. Na lang overleg (10 cent per minuut)
krijg ik een nummer.
Ik bellen: 'Ik heb voor
dit artikel enige vragen over de dienstverlening van uw bedrijf.'
Belangrijkste vraag: 'Is er iemand in uw bedrijf die het kan
regelen dat er vandaag een veertje verstuurd wordt?' Ik
schilder haar voor de context nog even hoe zeer de dienstverlening
lijkt op telefoon aanvragen onder het communisme. Ik proef paniek.
Verbinding wordt verbroken. Ik bel nog eens. Een voicemail noemt
me het 06-nummer van de buitenkantoorurenlijn voor
journalisten. Wat gaat daar zo fout dat zo'n lijn nodig is?
Voor de aardigheid bel ik
dat nummer. Ik leg eea nogmaals uit en zeg dat ik ga afronden met de clou dat het multinationaal bedrijf geen veertje vandaag nog
kan versturen. Ik vind dat een mooie kafkaiaanse clou. Ik hoef dat
veertje al niet eens meer. Helaas - voor mijn clou - sommeert ze haar medewerkster meteen terug te
bellen. 'En,' voegt ze toe, 'u mag me altijd bellen.'
Voorlichster 1 belt terug: ze zat in de trein,
en opeens had ze geen verbinding meer (fijn,
dat schept een band). En gek eigenlijk al die kantoorgeluiden die je
in een trein hoort. Maar goed ze belooft dat ik gebeld wordt,
snel, en dat het geregeld wordt. Ik
begin nog meer te vrezen voor mijn clou: dat hun service allemaal op
iets uitloopt. Zeker als ze ook nog waar maakt wat ze zegt:
technische dienst belt me met dat ze iets gaan regelen. En het
volgende we-bellen-u- zo-telefoontje:
er komt vanavond nog een monteur, speciaal voor mij, uitzondering.
'Zeker', juich ik in stilte, speciaal voor mij!'
Want: onze monteursdienst werkt alleen overdag. De man komt
snel. Ik excuseer me dat hij er zo laat nog uit moet voor lastige
mij en hij zegt: 'Ik heb gewoon avonddienst.'
Hij meet alles door, binnen,
buiten. En
alles doet het perfect. Alleen mijn internet niet.
Maandag komt er weer een
monteur, ditmaal eentje met een laptop. 'Iemand die verstand
van computers heeft.'
Dan maar Noord Korea bellen voor een aanvraag voor snel internet. Voor ik kan bellen
echter belt persvoorlichtster 1 terug of eea gelukt is. Tja: nee. Volgende week is
ze vrij, maar ik mag ook haar altijd bellen.
Conclusie: ik heb er twee
dames bij die ik altijd mag bellen (0 cent per minuut), maar
mailen, ho maar.
|