|
DE AVONDUREN VAN
MENEERTJE P. (deel 6)
Gevallen
Het was bevrijdingsdag en
meneertje P. dacht, kom, laat ik eens ergens aan denken. Hij
probeerde aan de gevallenen te denken, maar hij kende geen
gevallenen. Ja de buurvrouw die was gisteren van haar trapleer
gevallen, maar dat telde volgens meneertje P. niet en zeker omdat
het toch wel erg duidelijk na de oorlog was.
Ze hadden wel eens naar
Radio Oranje geluisterd in de oorlog, maar dat was per ongeluk
geweest. En dat soort ongelukjes kan ons diep in het ongeluk
storten had z'n vader toen gezegd. Z'n vader had altijd geweigerd
Volk en Vaderland te kopen, maar lijdzaam. Hij dorste het niet de
colporteur voorbij te lopen dus liep hij steevast drie straten om
als ie er een gewaar werd. Eens had hij daardoor pas een kwartier
voor spertijd binnen kunnen zijn omdat er eentje in de straat had
gestaan. In de tussentijd had hij ondergedoken gezeten in het
portiek van de gesloten melkerij.
En dan was er nog die keer
dat er een illegaal blad op de deurmat was gevallen en dat hadden
ze met gevaar voor eigen leven fluks in het wonderkacheltje gedaan
en de volgende dag hadden ze de as gecontroleerd en ze hadden het
lepeltje voor lepeltje aan de andere kant van de stad laten
verwaaien. Dus ze waren wat blij geweest dat ze zonder
kleerscheuren de bevrijding hadden gehaald.
Miepje van de buren hadden
ze toen kaalgeschoren want die had het met een Duitser gehouden
maar ze had toen van een Amerikaan een erg blonde pruik gekregen
terwijl ze zelf muizig was. Toen ze enige maanden later het leven
gaf aan een klein negertje was het weer niet goed geweest.
Maar er zijn toch geeneens zwarte Duitsers, had het
kleine meneertje P. toen gezegd en hij had daarvoor een draai om
zijn oren gekregen.
Dus dacht meneertje P. maar
aan Miepje van de buren, want die was een in de oorlog gevallen
vrouw.
reageren live on screen |