Waarom ik voor Islamitische dictaturen ben

Amerika wil Islamitische staten democratie opleggen. Staten die grotendeels dictatoriaal zijn. Een heel foute visie. Democratie is slechts een oplossing in goed geregelde omstandigheden. En als mensen - ik noem maar wat en zeg daarmee ook niet dat de Islam dat zegt - massaal verkiezen hun ochtendplas te aanbidden en hoger te stellen dan democratie, laat het dan.

De islam hangt heel erg rond het idee van de fatwa. Een fatwa is een oordeel dat een geleerde geestelijke kan uitspreken, over welke zaak dan ook, van het dragen van nylons tot het eten van chocolade. Khomeini keurde zo ooit onder omstandigheden het eten van varkensvlees goed en het geslachtgemeenschap hebben met en ongelovige christelijke hoer eveneens. Bij gebrek aan beter, was de reden. Dus geen onthouding, maar neem het ervan als het even niet anders kan. En dan noemen ze zo'n vrije geest dogmatisch.

Nu is het echter zo dat een fatwa wel een religieuze rechtsuitspraak is, maar heilig is ie edoch niet. Ben je het er niet mee eens bezoek je een andere godsdienstig onderlegde en dat kan je volhouden totdat je iemand tegen komt die het hele moderne leven en haar verlokkingen afkeurt op het genot van bomgordels en autobommen na. Noem het Fatwa-shoppen.

Zodra er echter een dictatuur is benoemt de heerser zich meestentijds tot de meest rechtmatige opvolger van Mohammed en dan is zijn woord wet. Zijn fulmineren fatwa. Wet zonder weerga. En vervolgens wordt er geluisterd en niet meer zo maar wat gedaan. Want door de verschillend denkende godsdienstgeleerden is de islam vooral een godsdienst waar er maar wat op aan gelooft wordt. Zoals de zelf verzonnen kaderdiscipline. Maar goed, die is eventueel zelfs de democratisering van de islam, als men democratie als de macht van het gemene volk ziet.

Zolang we onze gedachte van democratie aan de islamitische wereld willen opleggen zullen zij gebruik maken van het democratische fatwa-shoppen en zal het stempotlood rood vloeien als bloed. Niet stemmen met de voeten, maar stemmen met de auto en dat levert helaas soms oneven benenaantallen op.

Tot democratie kom je pas als de les niet gelezen wordt door een of honderdvijftig profeten, maar als iedereen zijn eigen profeet mag - en tevens niet moet - zijn. Dat hebben wij ook niet van vandaag op morgen geleerd. En velen moeten het ook hier nog leren.

Democratie, van een in vaste zekerheden - die zo zeker als rubber zijn - gelovende, eisen, is iets als van een vijfjarige verwachten dat ie de Porsche zonder schade in de garage zet.

Een foto van Petr, in Praag, waarschijnlijk 1940. Onbevreesd en niet wetend wat komen gaat. Petr lacht naar de camera, nog onbewust van dat noodlot dat boven hem hangt.

Cynisch meldt de poster dat niemand hongeren mag, in nood verkeren.

Petr Ginz, de Tsjechische Anne Frank

Het Praagse dagboek van Petr Ginz is nu in Nederland verschenen. Het behelst de periode 1941-1942 van deze Joodse toen elfjarige jongen en bevat ook nog enige stukken van later toen hij al in Auschwitz zat, waar hij in oktober 1944 werd vergast.
Het verschijnen van het boek heeft een vreemde voorgeschiedenis. De eerste Israëlische astronaut Ilan Ramon wilde een aandenken aan de holocaust mee de ruimte in nemen. Via het holocaust herdenkingscentrum Jad Vasjem kreeg hij een tekening van Petr Ginz met de titel 'Maanlandschap'. Ramon zat in het ruimteveer Columbia, en dat ontplofte bij terugkeer naar de aarde. Op 1 februari 2003. En nu wordt het heel vreemd: dat was de verjaardag van Petr.
Dankzij de publiciteit rond ramp en tekening, ontdekte toen een meneer uit Praag Modrany, die net een nieuw huis had betrokken de historische waarde van de twee schriftjes die hij op zolder had gevonden: het dagboek van Petr Ginz.
Soms lijkt het toeval meer dan toevallig, maar dat is het natuurlijk niet. Het is slechts toeval.

Petr Ginz: Praags dagboek 1941-1942 (uitgeverij Anthos, €19,95).

Heipalen

Met dom gedram

Rammen ze

De toekomst

De grond in

• Als de achterban van de Christen Unie er zo tegen is kunnen ze toch zelf stoppen met het huwelijk...
• 2015 bij de psychiater: 'Mijn ouders belden onbeperkt...'
• '... met hulplijnen voor telefoonverslaafden.'

Bij de bushalte staan

Een mening hebben

Over het Nederlands elftal

En iets van het weer

Soms wou ik

Dat ik het kon

Gewoon

Van mezelf

Iemand anders zijn

PERMALINKS

Forums: Tsjechië - Fotografie: Thomas Schlijper - Katrien Mulder - Kunst: Roel en Jos - Muziek: Gigantic -Rattenkwaad - Tekst: Diana Ozon - Simon Vinkenoog - Opschrijver -  Webcams: Rokytnice - Weblogs: hansb - stroomopwaarts - LisaF