| Week 11 |
| Zondag 20 maart 2005 |
 |
Verdoemd tot kwetsbaarheid De Pierre Cuypershof oogt rustig. Alleen de hekken en de bloemen bij nummer 30 maken duidelijk dat hier wat gebeurd is: vorige week brandde hier een woning uit waarbij een 65-jarige man dood bleef. De brand bleek aangestoken. Wie de dader is, is nog onbekend maar de buurt heeft haar vermoedens: de hangjongeren waar de man zo nu en dan tegen optrad. Hij maakte wel eens een opmerking over de overlast die ze veroorzaakten. Donderdag werd er een hakenkruis op zijn deur geschilderd, er volgde een explosie en een uitslaande brand. |
|
Zondagmiddag. Geuzenveld, de Pierre Cuypershof - een pleintje dat in alles afraadt bouwmeester te worden - in een grotendeels allochtone buurt. Op de Aalbersestraat rennen een paar jongentjes zonder te kijken de straat over, een stadsbus staat op zijn remmen en toetert. 'Racist!', roepen ze. Dat de chauffeur van Surinaamse komaf is, doet niet ter zake: het is een stadsbus, dus iets van de anderen. Racist wordt je hier om minder genoemd. Een stel hangende jongeren maakt schunnige opmerkingen tegen een langslopend meisje. Op dit gebied is er duidelijk geen taalachterstand. Als ze niet op de weinig verhullende 'avances' van de jongens ingaat roepen ze haar 'hoer' na. Ook een hoer ben je hier al snel, als je bijvoorbeeld als vrouw geboren bent. Van een scooter klinken keiharde koranteksten. De sharia geeft geen verkeersregels dus raast het scootertje vrolijk verder over de stoep. Op een bord hangt een poster van Ter Plaatse, het Opsporing Verzocht van RTV Noord Holland, zou er hier iemand bellen als ie wat weet? In De Volkskrant spreekt een 78-jarige buurman. Dat het slachtoffer z'n mond niet kon houden, dat je problemen krijgt als je wat tegen die jongeren zegt. Een buurvrouw kreeg eerder een hakenkruis op haar deur geschilderd. Ook in Het Parool vertelt een buurvrouw dat de man vaak schold op de buitenlanders. Eigenlijk is het gewoon zijn eigen schuld, lijkt de teneur. Robin de Bood, de stadsdeelvoorzitter: 'Van spanningen in de buurt is ons niets bekend.' De buurt zwijgt: het ene gedeelte praat niet met de politiek, het andere wordt niet gehoord. De haat is in stilte, samenleven proberen elkaar te negeren. Hier vindt Geert Wilders zijn stemmers: de mensen die de rest van zijn plannen het minst kunnen betalen. Voor de uitgebrande woning controleren twee meisjes de teksten bij de achtergelaten bloemen. Gisteren had er nog iets bijgezeten dat ze niet gezind had, dat hadden ze weg gehaald. Een briefje met 'Dit hadden we je niet gegund' mag blijven liggen. Wat zouden de bloemenleggers hem dan wel gegund hebben? Nog vele jaren in deze wijk? |
| Zaterdag 19 maart 2005 |
|
Pripyat is het communistische Pompeii. De geigerteller slaat er flink uit want het ligt naast Tsjernobyl, desondanks bezoekt er zo nu en dan iemand deze spookstad [1 - 2 - 3] wat desolate foto's oplevert. Je kan er ongestoord motor rijden (serie 3), maar kijk uit voor de wolven en beren. |
|
Addertje onder het gras bij
het Nomads-vonnis: ze moeten met z'n allen op één cel.| Vrijdag 18 maart 2005 |
 |
| Donderdag 17 maart 2005 |
|
klik hier voor deel 3 |
DE AVONDUREN VAN MENEERTJE P. (deel 4) Orgaandonatie Meneertje P. zat boven een bord niertjes te kniezen over orgaandonatie. Hij vond het altijd een beetje viezig, andermans organen. Je zou maar na een buiteling op een ongepekeld stoepje een nier krijgen van haar van nummer 17. Die met dat portiekje waar in het voorjaar nog herfstbladeren liggen. Dat leek hem een erg onopgeruimde nier. Dus zat hij zo maar een beetje te roeren en moest opeens aan z'n eigen organen denken. Stel je geeft wat weg en dan belandt je nier bij iemand die in de tram zijn gulp opendoet en op een zondagmiddag bij de punnikinstuif op de korfbalclub zeven vrouwen op organen open ritst. En dat dan zelfs die met dat stoffige portiekje van nummer 17 zegt dat de moordenaar toch mooi een nier van meneertje P. had. En dan ben je altijd netjes en op tijd met je vuilnis geweest en krijg je na je dood toch nog een beetje levenslang. Het was meneertje P. allemaal een gruwel. Hij roerde nog eens in zijn niertjes en legde toen z'n vork neer. Morgen toch maar weer een gehaktbal. En doneren dat bleef hij maar gewoon aan de mond- en voetschilders doen. |
| Woensdag 16 maart 2005 |
|
De eerste Nederlandse taalschool in Erzurum (Turkije) vandaag. |
|
 *] met dank aan FFJ Mulder |
|
| Dinsdag 15 maart 2005 |
 |
| Maandag 14 maart 2005 |
|
|
|
|
PERMALINKS Fotografie: Thomas Schlijper - Katrien Mulder - Kunst: Roel en Jos - Tekst: Simon Vinkenoog - Opschrijver - Webcams: Praha Vrsovice - Rokytnice - Webdesign: Huynen & Wolffs - Weblogs: hansb - godsblog |