|
Marga van Praag, een aardige vrouw...
Marga van Praag werd in Pauw en
Witteman - het televisieprogramma dat men een beetje gaat zien als het
parlement van Nederland - een aardige vrouw genoemd.
Maar vraag het haar zoon niet. Die
spreekt over haar als een onberekenbare alcoholiste. Vaak sliep hij
onder het zeil van een roeiboot van een studenten roeivereniging in
Amsterdam-Zuid. Gevlucht voor zijn moeder. Die hem geestelijk
mishandelde. Een zondermeer aardige vrouw dus...
Joran van der Sloot, een aardige
man...
Tja je snuift wat coke, je drinkt
whisky om het weg te krijgen en er valt een vrouw van het balkon. Als
behoorlijke burger ruim je dan netjes je vuil op. In een moeras, want 's
nachts zijn de vuilnisbelten niet open. En dat is natuurlijk de fout van
de overheid. Laat dit arme slachtoffer van ons land toch lopen. En
lekker verder zelf zijn broek ophouden met kletspraatjes.
En dan nog, aardige mensen...
Veel reacties kreeg ik op mijn
stukje over de moeder die haar dochter vermoordde, omdat ze zelf haar
einde voelde naderen. En haar treurige leven niet aan de hulpverlening
in ons hulpbehoevende land wilde overlaten.
Ik hoorde dat Theodor Holman een
stukje met dezelfde strekking heeft geschreven. Tevoren was ik
aangesproken in de bus, door een voormalig buurmeisje, wiens moeder een
terechte ingezonden brief in Het Parool had gepubliceerd. En natuurlijk
sprak iedereen over moord. Maar vooral over liefde.
Pinochet stierf in zijn villa, met
vele op zijn geweten (als hij dat al had). Ronnie (de moeder) gaat
sterven in de cel. Omdat ze voor altijd bij haar dochter wilde zijn. |