|
Dagboek
van een diepvrieskip
Woensdag (avond):
ideetje 'wederom tientallen dode kippen aangetroffen'.
Plek: in supermarkt (ha ha). Nodig: foto van diepvrieskippen.
Terzijde: striptekenaar K. aan de telefoon, hij heeft vandaag zijn hobbykippen
geslacht en gaat ze nu plukken voor de diepvries. Noem mijn idee.
Hij geeft me 'niet elke Deen is een cartoonist' (zie
woensdag).
Donderdag: op zoek in
AH naar diepvrieskippen. Diepvrieskip is uit de gratie in Albert
Heijn, ze hebben slechts filetjes. De blokjes ('lekker
onherkenbare kip') zijn in de aanbieding. Aanpassing idee:
nostalgisch terugdenken aan mijn favoriete
dier, de diepvrieskip ('een diepvrieskip je favoriete dier
noemen, word je niet in dank afgenomen').
Donderdag (avond): E.
heeft diepvrieskippen ontdekt bij Duitse (!)
supermarktketen L.
Belooft mij morgen foto-tjes te sturen.
Vrijdag: E. meldt dat
de Duitse-keten supermarkt vol ligt met diepvrieskippen, in
kleurige pakjes ('diepvrieskippen mogen duidelijk niet meer
herkenbaar zijn als dieren maar slechts als vrolijk gekleurde
ingesealde
trainingspakkendragers'). En dat niet alleen: er zijn ook
ganzen (foto 3) en dat zie je bijna nooit in een supermarkt en zeker niet
in een discountsuper. Is Duitsland versneld aan het dumpen? Niet
meer iets voor een
journalistiek onderzoekje ('Duitse dode vogeltrek naar Nederland')?
Vrijdag (avond): NRC
voorpagina, Kamagurka
heeft hetzelfde ideetje in een simpele tekening. Is niet de eerste
keer dat we het zelfde hebben. (Was het niet laureaatlezer G. die
mij meer dan twintig jaar geleden in Nijmegen op Kama's werk
'Wetenschap en Folklore' wees met de mededeling dat hij dacht
dat ik het had gemaakt? Ja.).
Conclusie: onbruikbaar idee
dus.
(Met dank aan E. voor twee van
de foto-tjes). |