Dagblad de Limburger, 23 mei 1981: de taximoord te H. is opgehelderd.

Buurjongetje

P-tje P. woonde achter ons en was even oud als mij. Zijn mond stond scheef en dit zou het gevolg zijn van het feit dat men hem ooit aan een haak het water uit zou hebben getrokken. Volgens vele tekende hem dit voor het leven. Tegenwoordig hadden ze hem misschien een ADHD-kind genoemd, of iets anders, maar vroeger was hij gewoon een buurjongetje. P-tje P. had altijd meer matchbox-auto’s dan ik had en dat was interessant. Rond die auto's verzon ik verhalen.

Toen hij 18 was heeft hij met een 22-jarige kompaan een taxichauffeur vermoord om een beetje geld en enkele dagen later werd hij op z’n werk opgepakt. P-tje P. verdween de gevangenis in.

Die taximoord was een noodplan geweest, eerst hadden ze een snackbarhouder willen overvallen die elke avond van zijn zaak in de stad H. naar het dorp S. liep, naar ze vermoedden met de dagopbrengst. Vlak voor zijn huis wilde ze hem beroven, een bejaard echtpaar dat de hond uitliet weerhield hen van dit plan. Je zou denken dat er op de stille weg van H. naar S. betere gelegenheden waren.

Dus trad plan B in werking: een willekeurig taxibedrijf werd gebeld. De eerste taxi werd halverwege naar een andere klant gestuurd en de daarop gestuurde 23-jarige chauffeur bekocht het vervolgens met de dood. De taxi werd achtergelaten naast de ingang van het woonwagenkamp. Als afleidingsmanoeuvre? Natuurlijk laten - door de goegemeente crimineel veronderstelde - woonwagenkampbewoners de om de ritprijs gedode chauffeurs van de taxi die hen naar huis bracht, aan de ingang van hun kamp achter. Toch?

Na de daad wasten ze zich, trokken schone kleren aan en dronken in een nachtcafé in H. bier. Gekomen ertoe waren ze uit geldnood. Ik weet niet of ze toen al wisten hoe ondoordacht het geweest was, maar ik vermoed het wel.

Het werd gevangenis. Iedereen zei dat mijn buurjongetje tot de moord was aangezet door de andere - oudere - dader, hij zou makkelijk beïnvloedbaar zijn geweest. Hij was voorbeeldig in detentie: hij rondde een opleiding af.

Toen hij vrij kwam leidde hij een onopvallend leven. Na enige jaren werd hij weer opgepakt: als de leider van een Europees opererende autodiefstalbende.

Echte auto's heb ik al zeker minder dan hem, of ie nou vastzit of niet. En het dichts wat bij een rijbewijs komt is een treinabonnement. Ik ben nooit zo goed geweest in het waarmaken van jeugddromen.

Maar vooral was ik volledig ongeschikt als buurjongetje: hooguit geschikt voor het verzinnen van bovengenoemde verhalen rond Matchbox-autootjes. Die hij altijd perfect meespeelde.

• Bush weer thuis. 'At last: normal food.'
• Een ADHD-kind is net zoiets als een kerncentrale: onbeperkt energie en niet luchtveront-reinigend. En toch ben je er niet blij mee.

Nu al het mooiste TV-programma van 2005 gemist: Dokwerk gisteren over plat Haagse en Turkse duivenmelkers in de Haagse Transvaalbuurt. Mooiste beeld: twee mannen die op enige afstand van elkaar op het dak staan en buigingen maken om hun duif te lokken en daarbij 'hoer, hoer' roepen. Op de achterfgrond een minaret. Beter dan het beste van Jiskefet.

• Als ik die campagne zie vraag ik me maar een ding: waar wil die de Graaf eigenlijk burgemeester van worden?
• Snapt u nu waarom de paus in Rome woont? In Nederland hadden ze hem al lang een luier om gedaan.
• De buurman: 'Als het aan mij lag sleepten we al die klote ijskappen zo naar de Sahara: zij hebben ons die olie toch verkocht nou laten ze het dan ook effe mooi uitzoeken.'
• Matige vorst. Dat hebben ze in België het hele jaar door.
• Ongewenst seksueel betasten in Van Dale als extra betekenis toegevoegd aan werkwoord 'belubberen'.*
• Die Hirsi Ali mag niet klagen. Elkander wacht acht jaar op een onderkomen in Amsterdam.*
• 'Nou wij op het woonwagekamp stemme allemaal op Geert Wilders. Waant da's ook 'm kamper!'
• Compromis binnen kabinet: De Graaf mag zelf kiezen waar ie burgemeester van wordt.
• Michael Jackson ging met griep het ziekenhuis in om aan zijn proces te ontkomen. Aan welk proces probeert de paus te ontkomen?
• Petrus: 'Die paus doet of we hier een draaideur hebben...'

*] FJJ Mulder

Eigenlijk geen links, The Daily Invisible, Nederlands kleinste dagblad dat als weekblad verschijnt, blijkt heel erg onzichtbaar op internet. Het IISG of het Persmuseum hebben wel iets maar niets online. Maar goed alles is onzichtbaar...

• Staatssecretaris Ross:  'Mevrouw uw eierstokken zijn niet volgens de regels ingevroren!'
• 'Bemoei je er niet mee, ik ben gewoon frigide ja!'
• Schaduwboekhouding: al jaren hield hij een boekhouding bij van alle schaduw.

Sorry

Mijn provider heeft een uitgebreide storing met hun webserver.
'Onze welgemeende excuses voor het ongemak, er wordt hard aan gewerkt dit zo spoedig mogelijk op te lossen.' Zo zegt active24.

Hmm. Wat voor een server zou het zijn? Zoiets? Zo'n groen robothondje? Nee vast niet, dat is een echte Revox. Goeie betrouwbare apparaten, namen ze vroeger platen mee op. Giga-groter dan een MP3-speler, dat wel. Aan kinderen nauwelijks nog uit te leggen: hoe nam je die dan mee als je muziek wilde horen op de fiets?

Het moet deze zijn, die wat doorgedraaid kijkende robot. Zo´n apparaat moet bij mijn provider al het werk doen. En dan kan je het zo´n apparaat natuurlijk niet kwalijk nemen dat de boel plat loopt.

Of, het zal wel aan mezelf liggen: ik zette het logo van de Daily Invisible (van eenmanskrantenmagnaat Julius Vischjager) boven deze week. Ik zal wel weer naar de tijd van deze apparaten terug moeten en zelf m'n Blindedarm Braille moeten gaan colporteren. Dus loop me niet voorbij als u mij verregend met een stapeltje Blindedarm Braille's  ziet staan.

Biografie Jan Campert uit het jaaroverzichtsboekje 1942 van de gelijkgeschakelde Haagse Courant.

De negentiende dode

De schrijver van het verzetsgedicht 'Het lied van de achttien dooden' Jan Campert kwam dit weekeinde in een nog zwarter daglicht te staan. De Jan Campert-stichting overweegt haar naam te wijzigen en eigenlijk is het vreemd dat ze dit nu pas doen. Zijn gedrag tegenover medegevangene verzetslieden schijnt dus zwaarder te tellen als dat tegenover Joden die wilden vluchten.

Dat hij in de oorlog voor foute kranten schreef, het is hem vergeven: niemand heeft ooit ook gecontroleerd of fietsenmakers geen foute banden plakten of het brood van bakkers foute monden voedde. De schoorsteen moet roken, ook - juister zelfs: zeker - in oorlogstijd. En bedenk daarbij dat een hoop gedrag dat we in oorlogstijd fout noemen in vredestijd gewoon competitiedrang of gezonde handelsgeest heet.

Jan Campert hield van het leven, hij wilde overleven en dat ook in Neuengamme. Daarvoor koos hij zijn eigen strategie. Echter waar de wil om te overleven begrijpelijk is wordt die verfoeilijk als je weet dat anderen daarvan het slachtoffer worden: mensen de dood in jagen zoals hij deed toen hij Joden tegen geld bemiddelde om uit dit land te komen, zonder dat hij een netwerk klaar had. Hij hielp ze over de grens en liet ze vervolgens aan hun lot over.

Jan Campert was vooral een man die zich niet aan de regels hield. Niet aan de regels van de burgerlijke maatschappij, niet aan de regels van de oorlog, niet aan die van het verzet of de communisten en niet aan de regels van het concentratiekamp en daar is helemaal niets fout mee.

Maar hij hield zich ook niet aan de regels van het fatsoen. En alleen dat laatste valt hem zwaar, heel zwaar, te verwijten.

PERMALINKS

Fotografie: Thomas Schlijper - Katrien Mulder - Kunst: Roel en Jos -  Tekst: Simon Vinkenoog - Opschrijver -  Webcams: Praha Vrsovice - Rokytnice - Webdesign: Huynen & Wolffs - Weblogs: hansb - godsblog